Zaman... Sözlük anlamı; belki içimizden çok az kişi sözlüğü açıp anlamına baktı. Kısa bir tanımı var: Bir olayın ya da durumun süresini ifade eder. Peki, gözümüzde bu kadar büyüttüğümüz, hayatımızı şekillendiren, yöneten bu büyük güç aslında bu kadar anlam yoksunuyken biz neden hala onun hükmündeyiz?
Hayatın içinde herkes bir yere yetişiyor gibi. Daha başarılı olmaya, daha mutlu olmaya, daha “ olmuş’’ hissetmeye… Sosyal medya en çok hızlandırıldığımız alan. Herkes birbiriyle yarış halinde. Hayatlar insanların kendi zamanından koparak hızlandırdıkları kısa filmler gibi. Ancak iç dünya böyle çalışmaz. Ruhun bir takvimi vardır ve o takvim başkalarınınkiyle aynı sayfada olmak zorunda değildir.
Kendini bulmak, bir anda olan bir şey değildir. Bir sabah uyanıp” tamam, oldum’’ denmez. Kendini bulmak bazen kaybolmayı da göze almaktır. Yanlış kapıları çalmayı, yanlış insanlarda oyalanmayı, yanlış hayallerin peşinden koşup, durup, yorulup; tekrar doğru yönü aramak için yola çıkmayı…Bunlar boşa giden zamanı değil daha değerli zamanları yaşamak için olması gereken temel taşları yerleştirmektir.
Modern kişisel gelişim çoğu zaman bize şunu fısıldar: ‘’Daha hızlı ol, daha fazlasını yap, kendini aş.’’ Ama ruhsal gelişim başka bir şey söyler: ‘’ Dur. Dinle. Bekle.’’ Çünkü bazı cevaplar sadece sessiz kalındığında yüksek sesle konuşur seninle. Bazı önemli fark edişler aceleyle değil sakinlikle gelir.
Kendi zamanında kendini bulmak, başkalarının hızına yetişmeye çalışmaktan vazgeçmektir. Aynı yaşta olup bambaşka hayatlarda olan insanlara bakıp kendini yetersiz hissetmemektir. Herkesin yaşadığı an ı farklı ait olduğu zamanı farklı, yükü farklı ve en önemlisi öğrenmesi gereken dersleri farklıdır. Kısaca senin yolun sana özeldir.
Spiritüel açıdan bakıldığında, insanın yaşadığı her gecikme bir koruma olabilir. Olmak istediğin şey için henüz hazır olmaman, o kapının sana kapalı olduğu anlamına gelmez. Sadece içinin o deneyimi taşıyacak güce ulaşmasını bekliyordur. Bazen everen “ hayır’’ demez, “zamanın henüz seninle eşleşmedi yani senin zamanın ve bulunduğun zaman henüz denk gelmedi’’ der.
Kendini bulma yolculuğu çoğu zaman dışarıdan değil, içeriden başlar. Daha fazla kitap okumak, daha fazla eğitim almak değil; daha çok kendinle barışık olmak ve kendine karşı her konuda dürüst olmaktır. Öncelikle kendine Nasılsın? Diye bir sor. Ne istiyorum? Neyden kaçıyorum? Beni yoran ne, besleyen ne? Bu sorulara verilen cevaplar zamanla değişir. Ve bu olması gerekendir.
Unutma: Çiçekler bile aynı anda açmaz. Kimisi baharda, kimisi yazın. Kimisi güneşi sever, kimisi gölgede serpilir daha fazla yeşerir. Sen de kendi mevsiminde kendi ruhuna göre şekilleniyorsun. Acele etme. Yolun seni bulacak, sen yeter ki kendini dinlemeyi bırakma. Başkalarının ne söylediğini duymazdan gelme ama onlara takılarak yaşama. Zamanın seninle ritmik bir dansı yok çünkü zamanın net bir tanımı yok. Sen hangi zamanın hangi anındasın bunu bul ve oradan tekrar başla hayat yolculuğuna.
Hayatın içinde herkes bir yere yetişiyor gibi. Daha başarılı olmaya, daha mutlu olmaya, daha “ olmuş’’ hissetmeye… Sosyal medya en çok hızlandırıldığımız alan. Herkes birbiriyle yarış halinde. Hayatlar insanların kendi zamanından koparak hızlandırdıkları kısa filmler gibi. Ancak iç dünya böyle çalışmaz. Ruhun bir takvimi vardır ve o takvim başkalarınınkiyle aynı sayfada olmak zorunda değildir.
Kendini bulmak, bir anda olan bir şey değildir. Bir sabah uyanıp” tamam, oldum’’ denmez. Kendini bulmak bazen kaybolmayı da göze almaktır. Yanlış kapıları çalmayı, yanlış insanlarda oyalanmayı, yanlış hayallerin peşinden koşup, durup, yorulup; tekrar doğru yönü aramak için yola çıkmayı…Bunlar boşa giden zamanı değil daha değerli zamanları yaşamak için olması gereken temel taşları yerleştirmektir.
Modern kişisel gelişim çoğu zaman bize şunu fısıldar: ‘’Daha hızlı ol, daha fazlasını yap, kendini aş.’’ Ama ruhsal gelişim başka bir şey söyler: ‘’ Dur. Dinle. Bekle.’’ Çünkü bazı cevaplar sadece sessiz kalındığında yüksek sesle konuşur seninle. Bazı önemli fark edişler aceleyle değil sakinlikle gelir.
Kendi zamanında kendini bulmak, başkalarının hızına yetişmeye çalışmaktan vazgeçmektir. Aynı yaşta olup bambaşka hayatlarda olan insanlara bakıp kendini yetersiz hissetmemektir. Herkesin yaşadığı an ı farklı ait olduğu zamanı farklı, yükü farklı ve en önemlisi öğrenmesi gereken dersleri farklıdır. Kısaca senin yolun sana özeldir.
Spiritüel açıdan bakıldığında, insanın yaşadığı her gecikme bir koruma olabilir. Olmak istediğin şey için henüz hazır olmaman, o kapının sana kapalı olduğu anlamına gelmez. Sadece içinin o deneyimi taşıyacak güce ulaşmasını bekliyordur. Bazen everen “ hayır’’ demez, “zamanın henüz seninle eşleşmedi yani senin zamanın ve bulunduğun zaman henüz denk gelmedi’’ der.
Kendini bulma yolculuğu çoğu zaman dışarıdan değil, içeriden başlar. Daha fazla kitap okumak, daha fazla eğitim almak değil; daha çok kendinle barışık olmak ve kendine karşı her konuda dürüst olmaktır. Öncelikle kendine Nasılsın? Diye bir sor. Ne istiyorum? Neyden kaçıyorum? Beni yoran ne, besleyen ne? Bu sorulara verilen cevaplar zamanla değişir. Ve bu olması gerekendir.
Unutma: Çiçekler bile aynı anda açmaz. Kimisi baharda, kimisi yazın. Kimisi güneşi sever, kimisi gölgede serpilir daha fazla yeşerir. Sen de kendi mevsiminde kendi ruhuna göre şekilleniyorsun. Acele etme. Yolun seni bulacak, sen yeter ki kendini dinlemeyi bırakma. Başkalarının ne söylediğini duymazdan gelme ama onlara takılarak yaşama. Zamanın seninle ritmik bir dansı yok çünkü zamanın net bir tanımı yok. Sen hangi zamanın hangi anındasın bunu bul ve oradan tekrar başla hayat yolculuğuna.
