Kalabalık Yalnızlıklar

Kalabalıkların içinde yalnızlaşan insanın iç sesine kulak veren bir seri. Başarı, hız ve görünürlük çağında bastırdıklarımızı, susarak taşıdıklarımızı ve fark etmeden dönüşen ruh hâlimizi konuşuyoruz. Çünkü mesele dışarıda değil; içimizde ne olduğunda.
Kalabalık Yalnızlıklar 1
İYİYMİŞ GİBİ YAPMAK “İyiyim.” Günün en otomatik kelimesi. En hızlı verilen cevap. Üzerine en az düşünülen ama en çok tekrarlanan cümle. Gerçekten iyi olduğumuz için değil; konuşmayı uzatmamak için. Açılmamak için. Zayıf görünmemek için. Bir toplantıdan çıkıyoruz, başımız ağrıyor ama “yoğun ama güzel” diyoruz. Bir mesaj geliyor: “Nasıl gidiyor?” Cevap hazır: “Süper.” Sosyal medyada üretkenlik, başarı, tempo, yeni hedefler… Kimse “yoruldum” demiyor. Daha doğrusu, dememeyi öğreniyoruz. İyiymiş gibi yapmak bir refleks hâline geldi. Çünkü güçlü görünmek değerli. Ayakta kalmak değerli. Şikâyet etmeyen insan makbul. Özellikle üretim ve performans odaklı çevrelerde kırılganlık, verimsizlik gibi algılanıyor. Düşmek değil, düşmüş gibi görünmek...
Header Image
Yazar
Özge Karail
Oluşturuldu
Blog Yazısı
1
Geri
Üst