Birazz Annelik hakkında

Annelik çoğu zaman fedakârlık, şefkat ve güç üzerinden anlatılır ama görünmeyen, pek konuşulmayan bir tarafı daha vardır. İşte annelik hakkında pek bilinmeyen ya da yüksek sesle söylenmeyen gerçekler:



Annelik içgüdüsü herkeste aynı anda gelmez

• Bazı kadınlar bebeğini doğar doğmaz hisseder

• Bazıları zamanla bağ kurar

Bu eksiklik değil, insanî bir süreçtir.



En ağır yük fiziksel değil, zihinseldir



Anne:

• Ne eksik?

• Ne zaman?

• Ne olacak?

• Şimdi ne yapmalıyım?



diye sürekli düşünür. Buna zihinsel emek denir ve en çok yoran şey budur.



Anneler yalnız hissedebilir (kalabalıkta bile)

• Sürekli çocukla olmak

• Ama yetişkin bir temasın eksilmesi

• Anlaşılmadığını hissetmek



Bu yalnızlık çoğu zaman dile getirilmez çünkü:



“Anne oldun, mutlu olmalısın.”



Anne olmak eski kimliği sarsar Kadın bir anda:

• birey

• eş

• çalışan

• evlat



rollerinden önce “anne” olarak görülmeye başlar. Bu da kimlik karmaşası yaratabilir.



Anne olmak her an mutlu hissetmek değildir

• Pişmanlık hissi olabilir

• Yorulmak normaldir

• “Keşke biraz yalnız kalsam” demek suç değildir. Bu düşünceler kötü annelik değildir.



Anneler kendini en sona koymayı öğrenir (ama bedeli vardır)

• Yemek soğur

• Uyku bölünür

• İhtiyaçlar ertelenir



Uzun vadede bu tükenmişlik öfke duygusal kopuş getirebilir.



Annelerin çoğu yardım istemeyi bilemez Çünkü:

• “Zayıf görünürüm”

• “Ben yapmalıyım”

• “Kimse benim gibi yapamaz öğretilmiştir.



İyi anne olmak = kusursuz olmak değildir

• Hata yapan

• Bazen sabırsız

• Bazen yetersiz hisseden ama çocuğuyla bağ kuran anne yeterince iyidir.

Net gerçek Annelik kutsal olduğu kadar ağır bir sorumluluktur. Ve anneler en çok “anlaşıldığında” iyileşir