Antik Yunanistan, kaosun hüküm sürdüğü bir dünyada, antik dünyanın süper medeniyetlerinden biriydi. Ve binlerce yıl önce orada olsaydık, sonsuza dek mutlu yaşardık gibi görünüyor. Güneşten bronzlaşmış, güçlü bir eş, şarap ve peynir, üzüm gibi temiz yiyecekler. Trafik sıkışıklığı yok, fabrika bacalarından duman yok, yiyeceklerde kimyasal madde yok.

Ve ders kitaplarından edindiğimiz bilgilerle, siz ve ben Büyük İskender veya Pisagor olup, ilkel dünyaya ışık tutabilirdik. Ama gerçekte, Antik Yunanistan'da ölümümüz beklenmedik ve hızlı bir şekilde gelirdi. İşte nedeni.

1. Zalim yasalar
İnsan hayatı değersizdi, bu yüzden önemsiz meseleler için bile cezalar acımasızdı. Özgürlüğe düşkün Atina'da, bir elma veya lahana çalmak köle olarak satılmak veya kafa kesilmekle cezalandırılıyordu.

Zehirleme, aşkta, ailede, siyasette ve ticarette rekabetin en sevilen yöntemlerinden biriydi. Yunan şehirlerinde halka açık taşlama gösterileri oldukça yaygındı. Tapınaklarda uygunsuz davranışlar uçurumdan aşağı atılarak cezalandırılırdı ve Sparta'da 100 kanunun tamamını bilmek bile imkansızdı. Tabii asker veya kaslı bir adam değilseniz.

Sparta'da erkekler 60 yaşına kadar orduda hizmet ederdi; ders kitaplarından edinilen bilgiye gerek yoktu, sadece kas gücü yeterliydi. Distrofik erkekler, entelektüeller ve kısırlık sorunu yaşayan kadınların evlenme, şehirlerde yaşama, yasal temsil hakkı gibi hakları yoktu. Sparta'da güçsüzler köylerde diğer güçsüzlerle birlikte yaşardı. Spartalı çocuklar kendilerini kanıtlamak ve savaşçı ziyafeti için ebeveynlerine kafa getirmek üzere oraya koşarlardı.

2. Ameliyat yok
Antik Yunanistan'da insan vücudunun yapısı bilinmiyordu; anatomi yoktu, dolayısıyla cerrah da yoktu. Kral Darius ayak bileğini kırdığında, en iyi doktorlar ameliyat etmeye karar verdiler. Büyük kral neredeyse ölüyordu ve 40 gün boyunca yatakta yattı. Peki ya sizin hakkınızda ne diyebiliriz?

Savaştan sonra, Yunan doktorlar okları ağrı kesici kullanmadan kirli penseyle çıkardılar ve yaralıların yarısı iltihaplanma ve enfeksiyondan öldü. Saha doktorları ayrıca sebepsiz yere yaraları dağlamayı da seviyorlardı. Yaralıların diğer yarısı ise kan akışı sorunları nedeniyle sakat kaldı, parmaklarını, kollarını ve bacaklarını kaybetti.

3. İlaç eksikliği
Yunanistan'da tüm hastalıklar, şifa tapınakları olarak adlandırılan tanrı tapınaklarında yapılan dualarla iyileştirilirdi. Körler, öksürenler ve epilepsi hastaları daireler halinde toplanır, şarkı söyler, eğilir ve tanrılara kurban olarak kuzu keserlerdi. Sonra evlerine gider ve bir mucize beklerlerdi.

En sevilen tıbbi yöntemler arasında oruç tutmak, müshil kullanmak ve hastalığı atmak için banyo yapmak vardı. Ve hepsinden daha çok sevilen yöntem ise kan alma işlemiydi; sülük kullanmak veya bıçakla damar açmak. Hipokrat, mide veya baş ağrısı olsa bile kan alınmasını tavsiye ediyordu.

4. Ölümcül güzellik salonları
Eski zamanlarda kimyagerler yoktu. Bu nedenle, güzel bir ten rengi elde etmek için, moda düşkünü erkekler ve kadınlar yanaklarını kurşun tozuyla beyazlatır, dut ve idrar karışımıyla allık sürer, kirpiklerini ve kaşlarını ise kurşun bazlı sürme ve antimonla boyarlardı.

Sonuç olarak, böbrekleri ve kemikleri tahrip eder, görme ve işitme kaybına neden olur ve zehirlere günlük maruz kalma nedeniyle yaşam süresini kısaltır.

5. Savaşlar, kıtlık, salgın hastalıklar
Çok zeki olsanız ve 4. maddenin etkilerinden kaçınmayı başarsanız bile, Antik Yunanistan'da 5. madde sizi vuracaktır ve bundan kaçınmak imkansızdır. Kıtlıklar ve salgın hastalıklar. Antik çağlarda insanlar çok çoğaldığı ve su ve yiyecek elde etme teknolojisi geride kaldığı için, kuraklığın neden olduğu kıtlıklar genellikle savaşlara yol açmıştır.

Eğer bir Yunan Pyaterochka dükkanındaki boş raflar yüzünden ölmeseydiniz, yiyecek için savaşmaya gönderilir veya galipler tarafından köleleştirilirdiniz. Miken uygarlığı, 3200 yıl önce Yunanistan'da başlayan Karanlık Çağlar sırasında çöktü; bu dönemde kıtlıklar ve savaşlar Yunan nüfusunu kırıp geçirdi, devletler dağıldı ve Yunanlar yeniden yerli halka dönüştü.

Salgın hastalıklar tanrıların cezası olarak görülüyordu ve kimse bunlarla nasıl başa çıkacağını bilmiyordu. Peloponez Savaşı sırasında Atina'da yaşanan veba (MÖ 430-426) nüfusun %30'unu öldürmüştü ve 2. yüzyılın sonlarındaki geç Roma İmparatorluğu'nda milyonlarca insan ölmüştü.

Alıntıdır.