Harici bir NVMe sürücü muhafazasından rekor kıran bir veri aktarım hızı beklemeyin. Bu hız, genellikle bir SSD'nin dizüstü bilgisayar veya masaüstü bilgisayar anakartına takıldığında elde edebileceği hızdan daha düşüktür. Bunun nedeni, verilerin örneğin arayüz ve denetleyiciyi içeren bir zincir üzerinden aktarılmasıdır. Bir miktar performans kaybı kaçınılmazdır.


Bilgisayarın içinde, SSD doğrudan M.2 yuvasına bağlanır. Bu, PCIe arayüzünü hemen kullanmaya başladığı anlamına gelir . Sürüme bağlı olarak, hızlar 3500 MB/s'ye ve hatta 7000 MB/s'ye ulaşabilir. Ancak harici bir muhafaza kullanıyorsanız, tamamen farklı bir arayüzle sınırlı kalırsınız: USB 3.2 Gen2 (1000 MB/s'ye kadar), USB 3.2 Gen2x2 (2000 MB/s'ye kadar) veya Thunderbolt 3 ve 4 (2800-3000 MB/s'ye kadar). Thunderbolt 5, çoğu mevcut NVMe sürücüsüne neredeyse eşit olan maksimum hızı (6000-8000 MB/s) sunar .

Dış kutu, gecikmeler ekleyen bir kontrol ünitesi içerir. Bu önemli bir tasarım unsurudur ve ucuz aksesuar üreticilerinin genellikle tasarruf ettiği bir noktadır. Bu kontrol üniteleri hızı önemli ölçüde düşürebilir.

Bazı modeller, hızı olumsuz etkileyen eski Toplu Veri Aktarım modunu kullanır. Daha modern ve hızlı bir seçenek ise USB Bağlantılı SCSI Protokolüdür.

Sürücüyü soğutmak için kullanılan zorunlu hız sınırlaması olan hız kısıtlaması nedeniyle okuma ve yazma hızları yavaş olabilir. Bu durum, özellikle soğutma sistemi olmayan küçük harici kasalarda daha belirgindir. Ancak bu durumlarda bile, hızlar başlangıçta yüksek olmalıdır; yalnızca sürekli olarak büyük miktarda veri yazılırken yavaşlarlar.