Bitmeyen ev işleri ve işbölümü

Ev işlerinde iş bölümü, bence bir evliliğin ya da ilişkinin en temel adalet göstergelerinden biri. Küçük gibi görünür ama uzun vadede ilişkiyi ayakta da tutar, yıpratır da.

Neden bu kadar önemli?
Çünkü ev işi sadece “temizlik” değildir:

• Zaman alır
• Enerji alır
• Zihinsel yük (ne zaman, ne eksik, ne yapılacak?) yaratır

Bu yük tek kişide toplanınca sevgi değil tükenmişlik oluşur.

Sağlıklı iş bölümü nasıl olmalı

• “Yardım etmek” değil, sorumluluk almak
• “Söyleyince yaparım” değil, kendiliğinden fark etmek
• Saat hesabı değil, denge

Mesela

• Biri yemek yapıyorsa diğeri toparlar
• Biri alışverişi planlıyorsa diğeri temizliği üstlenir
• Çocuk varsa bakım ve zihinsel yük paylaşılır

Sorun nerede başlar?

• “Ben çalışıyorum” bahanesi
• Ev işlerinin “kadının görevi” gibi görülmesi
• Yapılan emeğin görünmemesi

Burada mesele tembellik değil, eşitsizlik algısıdır.

İnsan yorulmaktan çok değer görmemekten kırılır.

Kadınlar açısından gerçeklik
Birçok kadın evde:

• Yönetici
• Hatırlatıcı
• Toparlayıcı
• Duygusal dengeleyici

rolünü aynı anda taşır. Bu da zamanla:
“Bu evde yalnızım” hissine dönüşür.

Net özet

• Ev işi paylaşımı = saygı + ortaklık
• Adil bölünmeyen yük = sessiz kopuş
• İş bölümü konuşulmadıkça kendiliğinden düzelmez