Erken boşanma ritüeli

Erken boşanma (yani evliliğin ilk yıllarında gerçekleşen boşanma) tek başına “başarısızlık” değildir. Bence duruma göre hem sağlıklı bir karar hem de kaçınılması gereken aceleci bir adım olabilir. Biraz dengeli bakmak gerek. Sebebi çok önemli düzeltilebilir bir sorun mu yoksa en baştan uyuşmazlık mı sebebi ?

Olumlu yönlerine bakacak olursak

• Gerçekler erken fark edilir: İnsanlar evlendikten sonra gerçek karakterlerini daha net gösterir. Şiddet, saygısızlık, sorumsuzluk, aldatma gibi durumlar erken ortaya çıkıyorsa beklemek yıpratıcı olur.
• Daha az yıpranma: Çocuk, ortak mal, uzun yıllar yokken ayrılık hem psikolojik hem hukuki olarak daha kolaydır.
• Kendini koruma: “Düzelir” umuduyla zararlı bir evliliği sürdürmek yerine erken sınır koymak güçlü bir tercihtir.

Peki Olumsuz yönleri

• Uyum süreci atlanabilir: Evliliğin ilk yılı zaten zorlayıcıdır. İletişim, roller ve beklentiler oturmadıysa sabırsızlıkla karar alınabilir.
• Aile ve toplum baskısı: Bazen çiftler sorunlarını gerçekten çözmeye çalışmadan, dış etkilere göre hareket eder.
• Geçici krizler kalıcı karar olur: Taşınma, iş stresi, maddi sorunlar gibi geçici nedenler boşanmayla sonuçlanabilir.

Bana göre kilit soru
Şu ayrımı yapmak çok önemli:

• “Bu evlilik zararlı mı?”
• “Bu evlilik zor ama geliştirilebilir mi?”

Şiddet, aldatma, ağır saygısızlık, bağımlılık, sürekli aşağılanma varsa → erken boşanma sağlıklıdır.


İletişim eksikliği, beklenti çatışması, maddi stres varsa → önce ciddi emek ve destek gerekir.

Kısaca fikrim
Erken boşanma ayıp ya da başarısızlık değil; doğru sebeple yapılıyorsa cesarettir.

Ama sırf “zorlaştı” diye yapılırsa ileride pişmanlık bırakabilir ki bence bir de alışkanlığa döndüyse vay halinize.