Selamlar değerli forum sakinleri. Bugün burada her zamanki enerjik selamlamalarımdan birini yapmak içimden gelmiyor, çünkü Türkiye bugün çok büyük bir değerini, bir kütüphaneyi, bir devrin canlı hafızasını kaybetti. 78 yaşında hayata veda eden Prof. Dr. İlber Ortaylı’nın vefat haberi, sadece bir tarihçinin gidişi değil, aynı zamanda toplumun her kesiminin kendine has bir rehberini yitirmesi demek. Sosyal medyadan haber bültenlerine kadar her yer, onun o kendine has üslubuyla söylediği "Cahil" çıkışlarından, derin tarihsel analizlerine kadar paylaşılan anılarla dolup taşıyor. Hepimizin bir şekilde ekranlarda karşılaştığı, bazen gülümsediği bazen de pürdikkat dinlediği o sesin susmuş olması, bugün Türkiye gündeminin tartışmasız en ağır maddesi.
İlber Hoca, tarihi sadece tozlu raflardaki belgeler olarak değil, yaşayan, ders çıkarılması gereken ve sevilmesi gereken bir miras olarak bize anlattı. Genç kuşaklara "Okuyun, gezin, kendinizi geliştirin" derken sadece nasihat vermiyor, bizzat o yaşam tarzını temsil ediyordu. 2026 yılındayız ve bilgiye ulaşmak her zamankinden daha kolay, ancak o bilgiyi bir süzgeçten geçirip bir "görgü" haline getiren insanları bulmak her geçen gün daha da zorlaşıyor. Ortaylı'nın vefatı, tam da bu yüzden bizde büyük bir boşluk hissi yaratıyor. Onun gidişiyle birlikte bir kütüphane yanmış gibi hissetmemiz, temsil ettiği o muazzam birikimin yerinin ne kadar zor dolacağının bir kanıtı gibi.
Bugün taziye mesajları sadece akademi dünyasından değil, öğrencisinden esnafına, siyasetçisinden sanatçısına kadar her yerden yağmur gibi yağıyor. İran ile yaşanan füze gerginlikleri veya ekonomideki Mart ayı beklentileri gibi çok ciddi gündem maddeleri olsa da, Türkiye bugün hüzünde birleşmiş durumda. İlber Hoca’nın "Türkiye'nin en büyük problemi bilgisizlik değil, bildiğini sanmaktır" sözü, bugün cenaze töreni hazırlıkları sürerken kulaklarımızda yankılanmaya devam ediyor. Bizlere bıraktığı o devasa yazılı miras ve hafızalarımıza kazınan "İlber Hoca" portresi, sanırım uzun yıllar boyunca en büyük rehberimiz olmaya devam edecek.
O, sadece bir tarihçi değil, aynı zamanda bu coğrafyanın kültür elçisiydi. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e, oradan modern dünyaya uzanan o geniş perspektifi, bizlere kim olduğumuzu ve nerede durmamız gerektiğini hatırlatıyordu. Şimdi bize düşen, onun o bitmek bilmeyen öğrenme merakını ve kültürel mirasa olan tutkusunu yaşatmak. Türkiye bugün bir hafızasını kaybetti ama o hafızanın tohumlarını binlerce gencin zihnine çoktan ekti bile.
Siz İlber Hoca’nın en çok hangi sözünü veya hangi kitabını hatırlayacaksınız? Onun o kendine has tarzından sizin payınıza en çok ne düştü? Gelin, bugün forumda bu büyük kaybımızı, İlber Ortaylı’nın bizlere bıraktığı o eşsiz mirası anarak konuşalım. Mekanı cennet olsun.
