- Katılım
- 12 Şubat 2026
- Mesajlar
- 14
- Beğeniler
- 33
- Puanları
- 30
Korku oyunları söz konusu olduğunda Türkiye’de genelde aynı isimler konuşuluyor: büyük bütçeli yapımlar, yayıncıların oynadığı jumpscare dolu oyunlar, viral streamer anları…
Fakat yurtdışında sessizce büyüyen bir korku oyunu var ki, tam anlamıyla “keşfedilmemiş mücevher” kategorisinde: No Players Online.
İlk bakışta sıradan bir retro FPS gibi görünen bu yapım, birkaç dakika içinde oyuncuyu garip bir yalnızlık hissinin içine çekiyor.
Sunucu listesi boş. Harita terk edilmiş. Ama oyunda bir şey… izliyor.
Ama oyuna girer girmez bir şey fark ediliyor:
Haritada kimse yok, fakat oyun yalnız değil.
Retro grafikler, VHS filtresi ve kasıtlı olarak “bozuk” görünen ses tasarımı, oyuncuya bir oyun oynadığını değil, sanki unutulmuş bir dijital anıyı kurcaladığını hissettiriyor.
Bu da korkunun türünü değiştiriyor.
Jumpscare yerine tekinsizlik,
canavar yerine belirsizlik,
koşuşturma yerine yavaş gerilim.
Analog korkunun yükselişi
Yurtdışındaki indie korku topluluklarında No Players Online, “analog horror” akımının oyun tarafındaki örneklerinden biri olarak görülüyor.
Bu akım; eski teknoloji estetiği, kaset hissi, bozulmuş görüntüler ve anlatılmayan hikâyelerle korku yaratıyor.
Oyunun gücü de burada:
Size hiçbir şeyi açıkça anlatmıyor.
Hikâyeyi bulmanız, ipuçlarını çözmeniz ve korkuyu kendiniz üretmeniz gerekiyor.
Birçok oyuncu, oyunu bitirdikten sonra forumlarda teori üretmeye başlamış durumda.
“Sunucu neden terk edildi?”
“Haritada dolaşan varlık ne?”
“Bu bir oyun mu, yoksa oyunun içinde bir kayıt mı?”
Yayıncıların keşfettiği, kitlenin henüz etmediği bir deneyim
YouTube ve Twitch’te bazı yabancı içerik üreticileri oyunu oynasa da, Türkiye’de henüz geniş bir kitleye ulaşmış değil.
Bunun nedeni belki de oyunun hızlı tüketilen korku anlayışına uymaması.
Bu oyun bağırmıyor.
Fısıldıyor.
Ve o fısıltıyı duymak için oyuncunun sabırlı olması gerekiyor.
Neden dikkat edilmeli?
Fakat yurtdışında sessizce büyüyen bir korku oyunu var ki, tam anlamıyla “keşfedilmemiş mücevher” kategorisinde: No Players Online.
İlk bakışta sıradan bir retro FPS gibi görünen bu yapım, birkaç dakika içinde oyuncuyu garip bir yalnızlık hissinin içine çekiyor.
Sunucu listesi boş. Harita terk edilmiş. Ama oyunda bir şey… izliyor.
Terk edilmiş sunucunun korkusu
No Players Online, eski bir multiplayer FPS’in sahte arşiv versiyonu gibi tasarlanmış. Oyuncu, yıllar önce kapanmış bir oyunun son çalışan sunucusuna bağlanıyor.Ama oyuna girer girmez bir şey fark ediliyor:
Haritada kimse yok, fakat oyun yalnız değil.
Retro grafikler, VHS filtresi ve kasıtlı olarak “bozuk” görünen ses tasarımı, oyuncuya bir oyun oynadığını değil, sanki unutulmuş bir dijital anıyı kurcaladığını hissettiriyor.
Bu da korkunun türünü değiştiriyor.
Jumpscare yerine tekinsizlik,
canavar yerine belirsizlik,
koşuşturma yerine yavaş gerilim.
Analog korkunun yükselişi
Yurtdışındaki indie korku topluluklarında No Players Online, “analog horror” akımının oyun tarafındaki örneklerinden biri olarak görülüyor.
Bu akım; eski teknoloji estetiği, kaset hissi, bozulmuş görüntüler ve anlatılmayan hikâyelerle korku yaratıyor.
Oyunun gücü de burada:
Size hiçbir şeyi açıkça anlatmıyor.
Hikâyeyi bulmanız, ipuçlarını çözmeniz ve korkuyu kendiniz üretmeniz gerekiyor.
Birçok oyuncu, oyunu bitirdikten sonra forumlarda teori üretmeye başlamış durumda.
“Sunucu neden terk edildi?”
“Haritada dolaşan varlık ne?”
“Bu bir oyun mu, yoksa oyunun içinde bir kayıt mı?”
Yayıncıların keşfettiği, kitlenin henüz etmediği bir deneyim
YouTube ve Twitch’te bazı yabancı içerik üreticileri oyunu oynasa da, Türkiye’de henüz geniş bir kitleye ulaşmış değil.
Bunun nedeni belki de oyunun hızlı tüketilen korku anlayışına uymaması.
Bu oyun bağırmıyor.
Fısıldıyor.
Ve o fısıltıyı duymak için oyuncunun sabırlı olması gerekiyor.
Neden dikkat edilmeli?
- Kısa ama yoğun bir deneyim sunuyor
- Düşük sistem gereksinimi sayesinde herkes oynayabiliyor
- Gizemli anlatımı sayesinde tekrar oynama isteği yaratıyor
- Analog korku estetiğini oyun formatında başarılı kullanıyor
