''Şimdiye kadar keşfedilen en kusursuz şekilde korunmuş mumya, 1845'te Franklin keşif gezisinde bulundu ve bilim insanlarını ve tarihçileri durumuyla hayrete düşürdü. Sir John Franklin liderliğindeki felaketle sonuçlanan İngiliz Arktik keşif gezisinin bir parçası olan bu keşif gezisi, ulaşılması zor Kuzeybatı Geçidi'ni haritalandırmayı amaçlıyordu ancak trajik bir şekilde sona erdi. On yıllar sonra kurtarılan kalıntılar arasında, Beechey Adası'nın donmuş toprağına gömülmüş mürettebat üyelerinin kalıntıları da vardı ve özellikle birinin -John Torrington olduğuna inanılıyor- olağanüstü derecede sağlam kaldığı görüldü. Bir asırdan fazla bir süre buz içinde kalan vücudunda kirpikler, tırnaklar ve yüz hatları görülebiliyordu ve ürkütücü derecede gerçekçi görünüyordu. Bu doğal kriyoprezervasyon, 19. yüzyılda ters giden bir keşif gezisinin son anlarına nadir ve ürpertici bir bakış sundu. Daha sonra yapılan otopsiler, zatürre, konserve yiyeceklerden kaynaklanan kurşun zehirlenmesi ve aşırı yetersiz beslenme belirtilerini ortaya çıkardı. Bu keşif, tarihi bir felaketi insanlaştırmakla kalmadı, aynı zamanda mürettebatın kaderini belirleyen zorlu koşullar ve ölümcül hatalar hakkında paha biçilmez bir bilgi sağladı.''

BUZUN İÇİNDE GÖMÜLÜ - Franklin Seferi (1988) - NOVA 15. Sezon 3. Bölüm PBS - İlk İncelemeler

19 Mayıs 1845'te , komutasındaki HMS Erebus ve Kaptan Crozier komutasındaki HMS Terror , Thames'ten yola çıktı. İki gemi de sefer için özel olarak donatılmıştı. Şiddetli rüzgarlara ve -40 °C veya daha düşük dış sıcaklıklara karşı koymak için merkezi ısıtma sistemine sahiplerdi; buzları kırmak için pruvaları çelikle güçlendirilmişti; ve her gemi, yeterli rüzgar olmadığında veya buz kütleleri rotalarını engellediğinde ilerlemeye yardımcı olmak için 3-4 knot hız sağlayan bir buhar motoru ve pervane ile çalışıyordu. Motorlar için yakıt sınırlıydı ve güçlerinin yetersiz olduğu ortaya çıktı. Dört kamarot da dahil olmak üzere subay ve mürettebat yüz yirmi dokuz kişiydi.

Grönland'a ulaştıktan sonra, daha sonra İngiltere'ye dönen bir tedarik gemisinden gelen malzemeler gemilere yüklendi. Arktik'te yiyecek bulma olasılığının düşük olması nedeniyle, üç yıllık erzak transfer edildi; bunlar arasında 1 ila 8 lb arasında değişen kapasitelerde 8000 teneke pemmican, pişmiş sığır eti, pişmiş domuz eti, konserve et ve çorba ile 930 galon limon suyu bulunuyordu¹ ^. İki gemi en son Temmuz 1845'te Baffin Adası'nın kuzeyinde iki balina avcısı tarafından görüldü. Şekil 2. Franklin veya adamlarından bir daha hiç haber alınamadı.

''1846-1847 kışında gemiler Somerset Adası ve Boothia Yarımadası'nın batısındaki buzlara sıkıştı. 11 Haziran 1847'de 61 yaşındaki Sir John Franklin, HMS Erebus ⁴ gemisinde aniden öldü . Geminin cerrahı tarafından otopsi yapılmadı ve mezarı asla bulunamadı, muhtemelen buzun içine gömüldüğü için. Artık Kaptan Crozier'in komutasında olan iki gemi, buz kütleleri ve hakim rüzgar nedeniyle güneye doğru sürüklendi. 1847-1848 kışında dokuz subay ve on beş mürettebat üyesi hastalandı ve öldü. Kral William Adası'nın görüş alanında ve hala buzlara sıkışmış haldeyken, Crozier 22 Nisan 1848 Cuma günü gemileri terk etmeye karar verdi. Bu karar yiyecek yetersizliğinden kaynaklanmadı, muhtemelen mürettebatının kötü sağlığıyla ilgiliydi. Çok kilo vermişlerdi ve zayıf düşmüşlerdi. Bazılarında diş eti kanaması ve gevşek dişler, morarmalar ve deri altı hematomlar, solgunluk ve nefes darlığı vardı; bu belirtiler iskorbüt hastalığını oldukça düşündürüyordu. Crozier, King William Adası'nın güneyine karadan devam etmeyi ve ardından anakaradaki Büyük Balık Nehri'nin ağzına geçmeyi planlıyordu; burada Hudson Körfezi Şirketi'nin bir karakolundan yardım almayı umuyordu. Can kurtarma botlarını kızaklarla yanlarında sürükleyerek, adamlarıyla birlikte King William Adası'nın batı kıyısı boyunca ilerlediler ve kıyı şeridi boyunca donmuş buz üzerinde seyahat ettiler çünkü bu, engebeli araziden geçmekten daha kolay bir yol sağlıyordu. Buna rağmen, bir günde sadece 2,4 kilometre kadar yol kat edebildiler. Yolculuktan tek bir adam bile sağ çıkmadı, ancak bazıları anakaraya ulaştı; otuz adamın cesedi daha sonra Büyük Balık Nehri yakınlarında bulundu. Yaşlı bir Eskimo kadını daha sonra, hasta adamların buzun girintili çıkıntılı kısımlarında yürürken nasıl düşüp öldüklerini anlattı.''

Alıntıdır, kaynak:

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC1279489/