Kablo düzenlemesinden tasarruf etmek için eski güç kablolarınızı yeniden kullanıyorsunuz. Teknoloji endüstrisi sadece bir ucunu standartlaştırdığı için, bu kestirme yol binlerce dolarlık donanımın anında bozulmasına neden oluyor. Bu felaket hata genellikle bir yükseltme sırasında yaşanır. Çok büyük yeni bir ekran kartı alırsınız ve eski 750 watt'lık güç kaynağınızın yetersiz kalacağını fark edersiniz, bu yüzden 1000 watt'lık bir tane daha alırsınız. Her iki ünite de tamamen modülerdir, yani kablolar her iki uçtan da ayrılabilir. Mevcut kabloları yerinde bırakmaya, eski güç kaynağından fişlerini çekmeye, yenisini takmaya ve eski kabloları yeni üniteye takmaya karar verirsiniz. Güç düğmesini çevirdiğinizde sistem açılış ekranına geçmiyor. Bileşenlerinize takılan kablonun ucu (örneğin 24 pinli anakart konektörü veya 8 pinli PCIe konektörü) tüm markalarda kesinlikle standartlaştırılmıştır. Bir Corsair PCIe konektörü, bir EVGA grafik kartına mükemmel şekilde uyacaktır. Ancak, güç kaynağına takılan uçta standart bir bağlantı yok. Her üretici, güç kaynağı tarafında kendi özel pin düzenini tasarlıyor. Eski güç kaynağınızdaki 1 numaralı pin zararsız bir topraklama kablosu taşıyor olabilir, ancak yeni ünitedeki 1 numaralı pin 12 volt elektrik iletiyor olabilir. Kabloları karıştırdığınızda, farkında olmadan 12V'u doğrudan 5V'luk bir hatta yönlendirmiş olursunuz. Bu standardizasyon eksikliği, aynı marka içinde bile geçerlidir. Eski bir EVGA ünitesinden daha yeni bir EVGA ünitesine yükseltme, kabloların uyumlu olacağını garanti etmez. Belirli modeliniz için pin bağlantı uyumluluk tablolarını titizlikle karşılaştırmadığınız sürece, modüler kabloları yeniden kullanmak, bilgisayarın tüm maliyetini riske atabileceğiniz bir kumar gibidir. Alıntıdır...

[h2]Yakuza Serisine Nasıl Başladım?[/h2] [b]Birinci Bölüm: Yakuza 0 Yönetmen Versiyonu ve Yakuza Kiwami (Uzun Versiyon)[/b] Sözde temel oyun ve yerel meme ortaya çıkmadan önce bile, Yakuza serisini keşfetmeye başlamıştım. Bu uzun yazı dizisinde, ilerlememi ve genel olarak serideki oyunları paylaşacağım. Yakuza'yı diğer stüdyoların projeleriyle harmanladığım için uzun yazılar ardışık olarak yayınlanmayacak. Başlangıçta oyunları ayrı yazılara bölmek istedim, ancak Yakuza 0 ve ilk Kiwami'yi birleştirmeye karar verdim, çünkü ortak bir oynanış çerçevesine sahipler, ilk oyunun yeniden yapımında ise sadece küçük değişiklikler var. [h3]Tarihçe hakkında kısaca bilgi[/h3] Doğal olarak, seriye ilk olarak ön bölüm olan Yakuza 0 ile tanıştım. [quote]Yerel hikaye, her biri ana karakterlerine odaklanan iki bölüme ayrılmıştır: Serinin numaralı tüm bölümlerinin baş kahramanı Kazuma Kiryu ve gelecekteki rakibi Goro Majima. Her iki bölüm de nihayetinde "Sıfır" teması etrafında birleşir.[/quote] 1988'de, Japonya'daki finansal balon sırasında, çeşitli yakuza grupları nüfuzlarını genişletmek için fırsatlar aramaya başlar. En umut vadeden seçenek, Tokyo'nun Kamurocho bölgesinin yeniden geliştirilmesi projesi olarak ortaya çıkar. Her klan projeyi kontrol etmek için yarışmaktadır, ancak asıl sorun küçük bir arazide yatmaktadır: bilinmeyen bir sahibine ait boş bir arsa. Kiryu, Dojima ailesinin genç ve düşük rütbeli bir üyesidir ve örgüt içindeki tüm inceliklerden ve entrikalardan habersizdir. Küçük bir alacak tahsilatı işinden sonra, Kazuma, bir önceki gece o boş arsada parasını tahsil ettiği bir adamı öldürmekle yanlış bir şekilde suçlanır. Anlaşıldığı üzere, ailenin birkaç teğmeni Kiryu'nun evlatlık babası Shintaro Kazama'yı devirmek için bir plan kurmuştur. Kazama hapisteyken onun yerini almayı ve Kiryu'yu piyon olarak kullanmayı planlamaktadırlar. Bu, Kazuma'nın eski ailesiyle mücadelesinin ve Dojima Ejderhası olarak yükselişinin hikayesinin başlangıcıdır. Goro Majima'nın hikayesi, kovulduktan sonra Tojo klanına ve Shimano ailesine geri dönme girişimlerini konu alıyor. Bunu başarmak için, kardeşinin geçmişteki yanlış davranışları nedeniyle ceza olarak Grand Cabaret'i yönetmek ve gelirlerin bir kısmını teslim etmek zorundadır. Ancak bu, yakuza için yetersiz kalır ve kotasını birkaç kat artırarak 500 milyon yene çıkarırlar. Ona bir seçim sunulur: ya hayatının geri kalanını kabarenin yöneticisi olarak geçirmek ya da borcunu tamamen ödemek ve aileye geri dönmek için Makoto Makimura adlı birini ortadan kaldırmak. Yıkılmış bir halde olan Goro, gerçek bir seçeneği olmadığını anlayarak teklifi kabul eder. Bu görev onu çorak arazi savaşının içine çeker, yavaş yavaş kayıtsızlığından sıyrılmasını sağlar ve Shimano'nun Deli Köpeği imajını şekillendirir. Dahası, baş düşmanı Kazuma Kiryu'ya olan saplantısı da burada başlar. Yakuza serisinin bir sonraki oyunu Yakuza 1, Kiryu'nun yeni sorunlarını konu alıyor. Önceki oyunda Dojima klanıyla yaşanan bir çatışma nedeniyle Kazuma, evlatlık kardeşi Nishikiyama ve tüm çevresi, ailenin reisi Sohei Dojima'nın zulmüne maruz kalır. İşler o kadar kötüye gider ki, bir gün Sohei, iki kardeşin de aşık olduğu kız Yumi'yi kaçırır. Kiryu uzaktayken, Nishiki durumu düzeltmeye karar verir, ancak öfke nöbetiyle Sohei'yi öldürür. Kazuma, polis gelmeden hemen önce olay yerine gelir, Nishikiyama ve Yumi'yi kurtarır ve ailenin reisi Sohei'nin cinayetinin sorumluluğunu üstlenir, bunun üzerine on yıl hapis cezasına çarptırılır. Bu sırada, o gecenin şokunu atlatan Yumi hafızasını kaybeder ve bilinmeyen bir yere kaçar. Kendi çaresizliğinin etkisiyle tamamen yıkılan Nishiki, Tojo klanında iktidarı ele geçirmek için bir arayışa girişir ve entrikalar ve planlarla tüm engelleri aşar. Kazuma hapisten çıkmak üzereyken, Shimano ailesinden on milyar yen kaybolur ve para için tam ölçekli bir savaş başlar. Artık klanın bir üyesi olmayan Kiryu ve kayıp parayla bir şekilde bağlantılı olan Haruka adında bir kız, bu olayın içine çekilirler. Doğal olarak, Kazuma'nın serbest bırakılmasının ardından Majima, onunla tekrar savaşma fırsatını kaçırmaz, ancak Kiryu Kazuma kadar güçlü değildir; bu yüzden Goro onu oyun boyunca eğitecektir. Gereksiz spoiler vermeden söylemek gerekirse, tüm hikaye, bir yakuza çetesi savaşı hakkında oldukça yoğun bir Japon dramasıdır. "Zero"da hedef, herkesin güç ve paranın bir parçasını ele geçirmeye, klanlarının zirvesine tırmanmaya çalıştığı boş bir arsadır; ilk oyunda ise ailelerini bir üst seviyeye taşımak için gereken büyük bir para yığını söz konusudur. Dahası, motosikletle gelen teğmenlerden biriyle kanalizasyonda yaşanan çatışma gibi anlar bu seride oldukça yaygındır. Zero'da, iki kahramanımız Kiryu ve Goro, kendi tarzlarında karizmatiktir. Kazuma uzun yolculuğuna yeni başlarken, Majima onu çoktan tamamlamış, bir gözünü kaybetmiş ve şimdi yeniden başlamaya çalışmaktadır. İlk oyunda Goro zaten zirvede iken, Kiryu Dojima Ejderhası unvanına olan iddiasını kanıtlamıştır. Tüm hikaye, Japon kültürünün ve kendine has havasının karakteristik özelliklerini taşıyan, pathos, grotesk unsurlar ve çeşitli ilginç olay örgüsüyle doludur. [h3]Savaş ve seviye atlama[/h3] Çoğu Yakuza oyunu, şehirlerde (yürüyerek veya küçük bir ücret karşılığında taksiyle) seyahat ettiğiniz, koleksiyon eşyaları topladığınız ve çeşitli gangsterler, holiganlar ve yakuza üyeleriyle savaştığınız aksiyon-macera oyunlarıdır. Zamanın %90'ında, bunların hepsi yumruklar veya doğaçlama eşyalar kullanılarak yakın dövüşte gerçekleşir. Oyunun mantığını anlamak için Zero'yu normal zorlukta, ilk oyunu ise zor zorlukta oynadım. Yakuza 0'ı örnek alarak dövüş sistemini ve seviye atlamayı inceleyeceğiz, ardından Yakuza Kiwami'deki değişikliklere değineceğiz. [h3]Yakuza 0[/h3] Oyun boyunca, hem sıradan hem de birden fazla can barına sahip daha elit rakiplerden oluşan düşman gruplarıyla sürekli karşılaşacağız ve bu durum savaş sırasında sık sık hızlı tepki gerektiren olayları tetikleyecek. Hem Kiryu hem de Majima'nın normal ve ağır saldırıları, yakalama hareketleri, blokları, kombo yapma yeteneği ve sarf malzemeleri ile ekipman kullanma yeteneği bulunuyor. Ayrıca, belirli durumlarda, önemli hasar veren özel hareketler gerçekleştirmek için bağlam düğmelerine basabiliriz. Özel hareketler, düşmanlara hasar verdikçe artan ve hasar aldıkça azalan bir ısı göstergesi tüketir. Dövüş sistemi stillere ayrılmıştır: oyunun büyük bölümünde, her iki karakter de üç temel stile ve bir efsanevi stile (Zero'da menü aracılığıyla etkinleştirilmesi gereken) erişebilir; bu stiller, işle ilgili görev zincirlerini tamamlayarak açılır. Bu stiller kabaca hızlarına göre hızlı (Kiryu'nun "Hızlı Atılımı", Majima'nın "Dansçısı"), orta (Kiryu'nun "Dövüşçüsü", Majima'nın "Haydut") ve zor (Kiryu'nun "Canavar", Majima'nın "Büyük Adamı") olarak ayrılabilir. Hızın yanı sıra, stillerin kendi özel odak noktaları da vardır: örneğin, "Canavar" stili kalabalık kontrolü için mükemmeldir. Stillerin kendileri tamamen hikaye yoluyla açılır ve beceri ağaçlarındaki bazı yetenekler, eğitmenlerden özel eğitim gerektirir. Hız ve hasara ek olarak, stillerin kendine özgü özellikleri vardır: örneğin, "Dövüşçü" ve "Kılıç Ustası" hasar aldıktan sonra karşı saldırı yapabilirler. Her stil oyun boyunca geliştirilir. Efsanevi stiller, Ounce Bob'dan becerilerin kilidini açtıktan sonra sonsuz ilerleme kazanır: zafere kadar geliştirilebilirler ve hasarı ve sağlığı küçük miktarlarda artırırlar. Temel dövüş stillerinizi geliştirme dört alana ayrılmıştır: hasar ve can artırma (sarı), ısı birikimine ve bazı durumlarda hasar birikimine dayalı becerilerin kilidini açma (kırmızı), standart kombo hareketlerini geliştirme (mavi) ve yalnızca stil ustalarıyla eğitimden sonra edinilen yetenekler (pembe). Gelişim birkaç aşamadan geçer ve son aşama iş zincirinde ilerleyerek açılır. Tüm bunlar para gerektirir. Para kazanmak için, çeşitli kombolar kullanarak ve hasardan kaçınarak herkesle savaşmanız gerekir; bu da parasal ödülünüzü artırır. Mantıksal olarak, bir oyunda karakterin çok güçlü hale gelmesini önlemek için yerleşik bir ilerleme sistemi olmalıdır. Ancak hem Zero'da hem de ilk Kiwami'de (daha sonra buna değineceğim), bu durum şehirde dolaşan özel düşmanlar tarafından kolayca baltalanmaktadır. İlk durumda, bunlar Kiryu ve Majima'nın karşılaştığı ve ceplerinde büyük miktarda para taşıyan "Bay Hırsızlar" olarak adlandırılan düşmanlardır. Evet, güçlüler ve yenilgilerden sonra sağlıklarını ve hasarlarını kademeli olarak artırıyorlar, ancak yine de yenilmez değiller ve örneğin satın alınabilen, donatılabilen ve ayrıca şehir hikayelerini tamamlayarak kazanılabilen silahlarla kolayca alt edilebilirler - benzer yan görevler, bunları ayrı bir bölümde ele almak istiyorum. Para tabanlı seviye atlamanın yanı sıra, oyunun küçük bir kısmı standart görevlerden oluşan bir yapılacaklar listesinin ardında gizlidir: tek bir tarzda iki yüz düşmanı yenmek, mini oyunlar oynamak, yemek yemek veya belirli bir miktarda para harcamak (bu paralar düşmanların dikkatini dağıtmak için bir noktada dağıtılabilir). Bu görevleri tamamlamak, Ounce Bob'da veya tapınakta (bölüme bağlı olarak) seviye atlamak, daha fazla para kazanmak, durmadan koşmak, efsanevi tarzların sınırlarını genişletmek ve Majima için özel ekipman veya yeni hostesler elde etmek için harcanabilecek puanlar kazandırır. [h3]Yakuza Kiwami 1[/h3] İlk oyunda, dövüş sistemi ve seviye atlama sisteminde küçük değişiklikler yapıldı: Artık esasen dört tam teşekküllü stilimiz var (yani bunların hepsi özellikler ve kombolar kazanarak geliştirilebiliyor) ve nakit tabanlı seviye atlama, puan ve deneyim çubuklarıyla seviye atlamaya dönüştürüldü. Üç ana stil neredeyse hiç değişmeden kaldı, ancak Dojima Ejderhası stili yalnızca Majima ile yapılan savaşlar ve ustadan alınan dersler yoluyla geliştiriliyor; sonunda, özellikle patronlarla bire bir dövüşlerde en güçlü stillerden biri haline geliyor. Ana yetenek ağacı dört farklı kategoriye ayrılmıştır: Çoğunlukla tüm stiller için güçlendirmeler içeren "Ruh" yeni kombo hareketlerinin kilidini açabileceğiniz "Ustalık"; HP ve hasar artışlarının yanı sıra birkaç başka güçlendirme içeren "Vücut"; ve Dojima Ejderhası stiline özgü yetenekler içeren "Ejderha". Seviye atlamak için sadece bir değil, birkaç puana ihtiyacınız olacak, bu nedenle deneyim çubuğunu birden fazla kez doldurmanız gerekecek. Yakuza 0'daki para gibi deneyim de özel düşmanlarla yapılan savaşlardan bol miktarda kazanılır, bu da oyunun ortalarına doğru yetenek ağacının neredeyse yüzde yetmişini kolayca tamamlayabileceğiniz ve diğer uğraşlarınızı da yavaş yavaş sürdürebileceğiniz anlamına gelir. Ayrıca, boss savaşları sırasında sağlıklarını yenilemeye başlayabilirler; bu yenileme, "Kiwami" adı verilen ek bir bağlamsal eylem düğmesine basılarak kesilebilir. Ancak, "Kiwami" yeteneğini etkinleştirmek birkaç koşul gerektirir: Birincisi, düşmanın stiline uygun bir stile sahip olmanız gerekir; bu, düşmanın rengine göre belirlenebilir (bosslar hariç, çünkü bossların rengi örneğin siyah olabilir - bu durumda, %90 oranında Dojima Ejderhası stiline ihtiyacımız vardır); ikincisi, ısı göstergesini "Cehennem Ateşi" adı verilen yeni, kırmızı bir seviyeye kadar şarj etmeniz gerekir. Göstergenin kırmızı kısmı ayrıca bitirici hareketlerin etkinliğini artırır ve etkinleştirildiği stile bağlı olarak bonuslar sağlayan özel duruşlara (gerekli beceriyle) olanak tanır. Aksi takdirde, oyun mekaniği değişmez. [h3]İş ve mini oyunlar[/h3] Şimdi Yakuza serisinin en eğlenceli kısımlarına geçelim. Her oyundaki ana cazibe noktası, mini oyunlar ve bunların entegre edildiği işletmelerdir. Ne yazık ki, işletmeler sadece Yakuza 0'da mevcut, çünkü Kiwami 1'de kaldırıldı (ikinci oyunda geri dönecek). Hem Goro hem de Kiryu kendi işletmelerini yönetebilir ve burada "Beş Yıldız" ve "Beş Milyarder" (İngilizce versiyonda böyle adlandırılıyorlar) adlı suç çeteleriyle karşı karşıya kalacaklar; bu çeteler, her stildeki son seviye atlama çemberini ve efsanevi stili saklıyorlar. Yakuza 0'daki iş modelinin özü oldukça basit: Döngü halinde tekrarladığınız bir mini oyun var, kademeli olarak beş düşmandan birini ortadan kaldırıyorsunuz, aynı anda şehrin belirli bir bölgesinde daha fazla ilerleme kaydetmek için yerel dükkanları satın alıyorsunuz ve şehir hikayelerini tamamlayarak, işin gelişimine farklı derecelerde katkıda bulunacak takipçiler topluyorsunuz. Elbette, canlı horoz yöneticisi gibi bazı eğlenceli anlar da mevcut. Bence Kiryu'nun emlak işi oldukça sıkıcı; özü, daha fazla kar elde etmek ve bölgenin bir kısmını ele geçirmek için sürekli olarak daha önce satın alınan işletmelere para yatırmak. Aynı zamanda, aslında kolayca alt edilebilen "Krallar" tarafından engelleneceğiz - ister nakit enjeksiyonuyla isterse ara sıra kişisel müdahaleyle. Bölgenin %50'sini ele geçirdiğimizde, "Kral" bizi %10'luk bir bahisle mini bir oyun savaşına davet edecek. Ve hepsi bu. Esasen, tüm zincir şöyle işliyor: ofise gel, bağış toplama kampanyası başlat, yürüyüşe çık, ofise dön, kârı topla, en etkili yöneticinin yardımıyla işletmelere yatırım yap ve tekrarla. Bölgenin %50'si ele geçirildiğinde, bu zincire bir mini oyun entegre ediliyor ve "Krallar"ın kendileri çok nadiren bölgenin küçük bir kısmını geri almak için müdahale ediyor. Ve %100'de, "Kralı" alt edip işe alıyoruz ve böylece döngü tekrarlanıyor. Bu döngü hızla sıkıcı hale geliyor ve tüm bölgeleri olabildiğince hızlı bir şekilde kapatmak istemenize neden oluyor. Goro ile işler daha da ilginçleşiyor. Majima olarak, küçük kabare "Shine"ın yöneticisi rolünü üstleneceğiz. Hostesleri işe almamız, onları güzel kıyafetlerle giydirmemiz ve vardiyalarına yönlendirmemiz gerekecek; sürekli olarak istatistik dengelerini izleyerek önemli bir dengesizlik olmamasını ve akşamın iyi geçmesini sağlamamız gerekecek. Ayrıca konuklar arasında iyi bir havayı korumamız, hosteslere kendimiz de yardımcı olmamız ve vardiya sırasında kazanılan parayı akıllıca yönetmemiz gerekecek ki zarara düşmeyelim. Hostesler Nadir'den Platin'e kadar dört kategoriye ayrılıyor. Platin olanlar, yerel "Beş"in her birini yenerek açılıyor (bir tanesi başlangıçta veriliyor). Sadece onlar giydirilebilir, konukların özel ihtiyaçlarına göre doğrudan özelleştirilebilir ve istatistiklerini artıran dersler alabilirler. Dahası, "Cesaret" mekaniğini akıllıca yönetmemiz gerekiyor: gösterge bir vardiya boyunca kademeli olarak doluyor, bu da hosteslerin yorgunluğunu gidermemize ve konukların moralini anında en üst düzeye çıkarmamıza, böylece para akışını artırmamıza olanak tanıyor. Bu oyunu gerçekten çok sevdim ve bu mini oyunda çok zaman geçirdim. Müşteriler arasında hostesleri koordine etmek gerçekten harika, onlara ders vermek ve diğer mekanları ziyaret edip mini oyunlar oynamak çok eğlenceli. Kiryu ile olan son aşamaların aksine, "Yıldızlar" ile olan son savaşlar oldukça zorlu ve ilgi çekici: Vardiyam sırasında "içeri çekme" mekanikleri yüzünden birkaç kez kaybettim. Bence biraz can sıkıcı olan tek şey, dengesiz finansal denge nedeniyle tüm bölgelerin kapalı olduğu ve beş veya altı aşamada seviye atlayan Platin hosteslerin sadece %40 eğitimli olduğu bir duruma kolayca düşebilmeniz. Geriye kalan mini oyunlar oldukça standart aktiviteler: beyzbol, bilardo, bowling, oyuncak araba yarışı ve benzeri. Ana oyunla birleştiğinde oldukça eğlenceli oluyorlar; bazen mahjong gibi zorlayıcı bile olabiliyorlar (üç oyundan sonra hala nasıl oynanacağını çözemedim). Ve tabii ki, o meşhur "BakaMitai" şarkısını söyleyebileceğiniz karaoke de var. Ama bazı çılgın aktiviteler de mevcut: Zero'da bunlardan iki tane var: oldukça zorlu ve ilginç dövüşlere katılacağımız bir arena ve tahmin edebileceğiniz gibi gerçek kediler yerine, aynı derecede seksi kostümler giymiş seksi kadınların çeşitli pozisyonlarda birbirlerini dövdüğü ve doğru hamleyi bulmak için taş-kağıt-makas oynadığımız "kedi dövüşleri". Aslında, güzel kızlar ve seks sahneleriyle bağlantılı mini oyunlar teması, başladığım üç oyunun hepsinde de mevcut. Bahsettiğim "kız kavgaları", "Böcek Kraliçesi" (ilk Kiwami'deki Zero'daki "kız kavgalarına" benzer, ancak böcek kostümleriyle), arka planda mayo giymiş bir kadının videosu oynarken telefonda kızları baştan çıkarabileceğiniz erkek kulüpleri, gerçek aktrislerin softcore videolarını izlediğimiz bir video salonu, Zero ve Kiwami'deki kızlarla kart oyunları ve benzerleri var. Kısacası, bence mini oyunların kendisi, oyuncuyu gerçekten oyuna bağlı tutan ve aksi takdirde basit olan oynanışa güzel bir katkı sağlayan en önemli şey. [b]Şehir Hikayeleri[/b] Bunlara yan görevler de denir. Özünde, bunlar alışılagelmiş "getir, servis et, git... beni rahatsız etme!" görevleridir, ancak bazen gerçekten harika olanlar da ortaya çıkar. Dahası, bu hikayelerde, arkadaşlık seviyenizi yükseltebileceğiniz karakterlerle karşılaşacaksınız; bu da son hikaye örgüsünün (yeni bir hikaye) kilidini açmak için gereklidir. Zero ve Kiwami'den birkaç ilginç hikayeyi ele alalım. [b]Yakuza 0 Kiryu. Şehir Hikayesi #07: Bir Dominatrix Nasıl Eğitilir.[/b] Kamurocho sokaklarında dolaşırken, işinde pek de iyi olmayan bir dominatrix ile karşılaşırız: bir BDSM salonunda çalışan bir dominatrixtir. Doğal olarak, Kiryu'nun sert ve kavgacı tavrı, kızın ondan bir eğitim dersi istemesine neden olur. Genellikle kadınların isteklerini geri çevirmediğimiz için, oyun alanına çekiliriz ve çocukların gözetimi altında, "bir seans için gelen bir müşteri"nin sahte bir sahnesini canlandırmaya başlarız. Kiryu daha sonra bu dominatrixin düzenli müşterisiyle gerçek bir BDSM sahnesine istemeden de olsa katılacaktır. [b]Yakuza 0 Goro. Şehir Hikayesi #77: Bay Libido.[/b] Kabare açıldıktan sonra, Goro'ya Sotenbori kadınlarıyla çok ilgilenen ve potansiyel hostesler bulmak için kullanılabilecek genç bir adam yaklaşacak. Kahramanımız video koleksiyonunu genişletip salonda izlerken, bu genç adam yavaş yavaş Majima'ya yakınlaşacak. Bir noktada, "arkadaşının" çalışmayı bıraktığı ortaya çıkacak ve bu da onun cinsel gücünü harekete geçirecek özel bir enerji içeceği bulmamızı gerektirecek. [b]Yakuza 1: Şehir Hikayesi #28: Şüphe Altında[/b] Bir noktada, garip bir adam bizden Tiyatro Meydanı'na gidip yeşil bir şişme mont giymiş bir kadından garip bir paket almamızı istedi. Paketi almak için gizli bir cümle söylememiz gerekiyordu: "Çok seksi görünüyorsun." Meydanda birden fazla kadın olduğu için anladık: bir hata birkaç tokatla sonuçlanabilirdi. Gerçek bir avcı gibi doğru kadını tespit ettikten sonra, bakmaya tenezzül etmediğim paketi aldık. Paketi adama teslim ettikten sonra, adamın gerginleştiğini, kaçmaya başladığını, yere düştüğünü ve hazinelerini etrafa saçtığını gördük; hazinelerin iç çamaşırı olduğu ortaya çıktı... Evet, Japonya'da gerçekten de böyle hobiler var. [b]Yakuza 1: Şehir Hikayesi #47: Tuvalet Krizi[/b] Başlıktan da anlaşılacağı gibi, efsanevi Dojima Ejderhası, eski bir yakuza ve Japonya'nın en güçlü dövüşçülerinden biri, fakir bir adamın, tabiri caizse, "tuvalet tuzağından" kurtulmasına yardım edecek. Ve en komik yanı, bunu birkaç aşamada yapmamız gerekecek: önce adam bir paket mendil isteyecek, ama yeterli mendili yoksa, iki paket daha almak için tekrar koşmak zorunda kalacak; sonra burnu kanayacak ve tekrar mendile ihtiyacı olacak... Genel olarak, şehir hikayeleri yoğunlaştırılmış bir Japon deneyimidir: bazen oldukça sıradan ve gerçekçi olaylar hakkındadır, bazen de inanılması güç, grotesk ve komik durumlar hakkındadır. HER YERDE MAJIMA!!! Ve böylece, ilk Kiwami'nin ana "platin"ine ulaştık. Hikaye bölümünde de belirtildiği gibi, hapisten çıktıktan sonra Majima, Goro'nun savaşta kendini canlı hissettiği tek kişi olan Kazuma'yı eğitmeye karar verir. Ancak Kazuma sebepsiz yere savaşmak istemez, bu yüzden Majima sürekli olarak Kiryu'yu savaşa zorlamak için hileler kullanmak zorunda kalır. Aslında, bu dövüşleri kazanarak "Dojima'nın Ejderhası" tarzında ek yetenekler, büyük miktarda deneyim kazanırız ve ayrıca "Her Yerde Majima" rütbesini yükselterek Goro'yu güçlendirir ve bizi savaşa zorlamak için giderek daha komik yöntemler bulmaya iteriz. Bu sadece bir peri masalı. Her şey küçük başlar: Majima, Kiryu'yu bulmak için sokaklarda devriye gezer. Bunu genellikle dövüşmesi oldukça kolay olan "Haydut" tarzında yapar. Ancak sadece bir veya iki karşılaşmadan sonra, bizi gafil avlamak için arabaların arkasına, dev konilerin içine, çöp kutularına ve hatta kanalizasyon kapaklarına saklanmaya başlar. Doğal olarak, Kiryu'nun sadece haklı bir sebep olduğunda savaşmaya istekli olması uzun sürmez, çünkü Goro saldırmak için her türlü bahaneyi kullanır. Ve sonra tüm olası senaryolar başlar... İlk olarak, polis kılığına girer ve envanterimizde silah arar. Eğer silahımız varsa, kavga kaçınılmazdır, ancak eğer savaşabileceğimiz her şeyi ortaya koyarsak, Majima sonunda geri çekilecektir. Sonra restoranlara kadar bizi takip etmeye başlayacak, kavga etmek için yeni bahaneler uyduracak ve hatta bazı mini oyunlarda bile ortaya çıkacak; önce bizimle dövüşecek, sonra da muhtemelen sonrasında... Hikaye görevleri sırasında ara sıra karşımıza çıkacak ve sürekli olarak çatışmaya girecek; ancak bir keresinde diğer yakuza üyelerine karşı onunla birlikte savaşacağız. Bir noktada Kiryu, Majima'nın "dedektörünü" bile ele geçirecek, bu da haritada onu görmemizi ve saklanmaya karar verdiğinde ve kolayca bulunamadığında çığlıklarını duymamızı sağlayacak. Ancak onunla en eğlenceli karşılaşmalar, Majima'nın rütbesi için çok önemli olan olaylar sırasında gerçekleşiyor. Bir gün, rahatlamak ve yerel hostesle ilişkimizi geliştirmek için bir kabareye gidiyoruz ve orada... Goromi ile karşılaşıyoruz. Hatta onunla (veya onunla) doğru cevapları seçerek onu kavgaya kışkırtmayı gerektiren bir mini oyun bile oynayabilirsiniz. Ayrıca, bir keresinde bizi Kiryu'nun hapisten çıkışını bir striptiz kulübünde kutlamaya davet edecek ve kendisi de direk üzerinde dans edecek. Bara davet edildiğimizde ise Goro zaten orada olacak, önce Kazuma'dan içkiler için büyük bir meblağ isteyecek ve ödemeyi reddettiğinde onunla kavga edecek. Ayrıca arabalarla ilgili mini oyunlarda, "Bug Queen"de, bowling salonunda (aynı şey) ve benzeri yerlerde de karşımıza çıkacak. Sonra genellikle bize rütbe yükseltme görevleri için Majima'yı nerede bulacağımız konusunda ipuçları veren Nishida'dan bir telefon alacağız ve bize tüm ailenin, Goro da dahil olmak üzere, zombi virüsüne yakalandığını söyleyecek. Elbette bu sadece bir şaka, ama Majima ile savaşmak zorunda kalacağız. Goro, dans kostümüyle dans pistinde bizimle buluşacak. Taksinin de güvenli olmadığı ortaya çıkıyor, çünkü şoför Majima sizi zaten iskeleye götürüyor ve orada size Çılgın Köpek Shimano tarzında dövüşecek. Ardından saldırısını daha da artıracak: çatılardan üzerimize atlayacak, serserilerle sokak kavgalarına girecek ve daha sonra görevlerde ve arenada Hanya Adam olarak ortaya çıkacak. Bu süre boyunca, Zero'dan bize acı verici derecede tanıdık gelen stilleri arasında geçiş yapacak. Bu gösteri, parkta ve son hikaye bölümlerinden birinde onunla yapılan savaşlarla doruğa ulaşacak, bundan sonra hala Kiryu'yu kovalayacak, ancak daha fazla rütbe yükseltmesi olmayacak. Kısacası, bu sistem bir anlamda "Bay Muggles"ın yerini alıyor. Daha boğucu olsa da (çünkü saklanan Majima ile karşılaşmaktan kaçınmak bazen çok zor ve bu karşılaşmaların yoğunluğu giderek artıyor), özellikle oldukça tekrarlayan dövüş sistemi göz önüne alındığında, çok daha ilginç, eğlenceli ve genel olarak işleri ilgi çekici tutuyor. Son çare olarak, eğer gerçekten onunla savaşmak istemiyorsanız, içeri girip bir enerji içeceği içebilirsiniz, çünkü Kazuma'nın ısı göstergesi doluyken Goro görünmüyor. [b]Bence Yakuza serisi şu anda çok iyi[/b] KHM-KHM (Şerifin bu tür şakalar yüzünden yasaklama tokmağı salladığını hissedebiliyorum)... Bu, oyun deneyimim açısından en komik serilerden biri. Şehri ve detaylarını, birçok mini oyunu, destansı dövüşleri ve grotesk anlatımı ve hikayeleri gerçekten çok beğendim. Dahası, yerel yakuza oldukça gerçekçi bir şekilde tasvir edilmiş ve hatta bu grupların gerçek üyelerinden bile onay almış. Doğal olarak, diğer tüm oyunlar gibi, bazı dezavantajları da var. Basit, tekrarlayan dövüş sistemi, en zor zorluk seviyesinde bile, sarf malzemeleri kullanımıyla bile zorluk sunmuyor; bu segmentteki birçok oyunda yaygın olan çeviri sorunları var; ve sıradan insanları ve kahramanlarımızı ezen dolandırıcılar ve haydutlarla ilgili onlarca tekrarlayan şehir hikayesi mevcut. Dahası, her iki oyunda da beni gerçekten zorlayan sadece iki savaş var. Amon fraksiyonu üyeleriyle olan savaşlar, ki bunlar şehir hikayelerini tamamen sonlandırmak için gizli, son aşamalar niteliğinde. Bir yapılacaklar listesini tamamlamak için bir şişeden fazla alkol içememek gibi küçük şeyler veya bir platin hostes eğitim görevini tamamladıktan sonra üç dakikalık bir vardiyaya çıkmak ve ancak ondan sonra tekrar eğitim almak (çarpık finansman sistemiyle tüm yerel işletmeleri satın alarak tüm bölgeleri bir anda kapatabileceğimi düşünürsek) da biraz sinir bozucu. Bu küçük şeylerle ilgili en büyük sorun, sürekli birikmeleri ve ani, daha önemli bir sorunun olumsuzluk dalgasına yol açabilmesidir. Ancak Japon segmentiyle ilgilenen herkese bu seriyi tavsiye etmekten kendimi alamıyorum. Evet, sonraki bölümlerin bazı zayıf yönleri olduğunu duydum: oyunun bazı alanlarında, hikayenin bazı alanlarında ve her ikisinde de, ancak bunun oyundan aldığım keyfi azaltmayacağını umuyorum.

💡 Forumda faydalı olabilecek yeni bir konu paylaşıldı: 📌 **WI-FI AĞINDAN HARICI CIHAZLARI NASIL ÇIKARABILIRIM?** 📝 İşletmemde misafirler için Wi-Fi hizmeti sunuyorum. Yan binada tadilat çalışmaları yapılıyor ve işçiler benden izin almadan ve benden hiçbir şey satın almadan Wi-Fi'ımı kullanıyorlar. Onları nasıl çıkarabilirim? ─────────────── 👉 Konunun detaylarını forumdan inceleyebilirsiniz: 🔗 https://techforum.tr/threads/6749/ #wifi #ağından #harici #cihazları #çıkarabilirim #teknoloji #techforumtr

Windows altılık vuruş yapmaya çalışırken, top kale direklerine çarptı ve Worcestershire County Cricket Club'ı kasvetli bir Mavi Ekran Hatası (BSOD) kapladı. Son Windows sürümleriyle birlikte, mavi arka plan üzerinde beyaz, tek aralıklı yazı tipiyle gösterilen geleneksel BSOD (Mavi Ekran Hatası) mesajının geçmişte kalacağından endişeleniyorduk. Neyse ki, 1865'te kurulan Worcestershire County Cricket Club, birçok sistem yöneticisinin gözünü yaşartacak bir BSOD ile eski gelenekleri yaşatmaya devam ediyor. Register okuyucusu Rhodri Howell tarafından fark edilen sorunda, Windows'un DRIVER_POWER_STATE_FAILURE hatası nedeniyle çöktüğü görülüyor ; bu muhtemelen donanımın bir bölümünün Windows'un isteği üzerine uyanmaması veya sürücünün beklenmedik bir şekilde kapanması nedeniyle olabilir. Kulüp tabelasının üzerindeki ekranlar genellikle katılımcılara mesaj iletmek için kullanılır, ancak bu durumda en az birinin biraz arızalı olduğu görülüyor; bu da Windows'un pes etmesine veya kriket terminolojisiyle söylemek gerekirse, yenilgiyi kabul etmesine katkıda bulunmuş olabilir. Kriket, bilmeyenler için, bir oyuncunun "vurucu" olarak adlandırılan bir bireye top attığı ve bu oyuncunun da "kale" olarak adlandırılan yerdeki birkaç direği savunduğu bir takım sporudur. Bu spor, birkaç gün sürebilen, birden fazla oyun içeren ve yine de berabere sonuçlanabilen "test" adı verilen bir varyantıyla dikkat çekmektedir. Öte yandan Windows, bir yöneticiyi alt edebilecek ve dikkatsiz kişilere birkaç sürpriz yaşatabilecek kapasitede bir işletim sistemidir. Microsoft'u pek rahatsız etmiyor gibi görünüyor, en azından şirketin son aylarda sunduklarına bakılırsa. Ne kadar dizlik takarsanız takın, ne kadar sağlam bir kutu kullanırsanız kullanın, göz yaşartıcı bir Windows güncellemesini engelleyemezsiniz. Microsoft'un mevcut CEO'su Satya Nadella, bu sporun hayranı ; bu nedenle Windows'un Worcestershire County Cricket Club'ın tabelasının (ve kulübün amblemindeki üç siyah armutun) üzerinde kendini rezil etmesi iki kat daha üzücü.

Yapay zeka dünyasının lider ismi OpenAI, sadece yazılımla yetinmeyip rotayı doğrudan cebimize, yani donanım dünyasına kırıyor. Sektörün mutfağından sızan son bilgilere göre şirket, mobil işlemci pazarının devleri MediaTek ve Qualcomm ile birlikte çalışarak kendi çiplerini tasarlamaya başladı bile. Bu hamle, sadece yeni bir telefon markasının doğuşu değil, on yedi yıldır hayatımızda olan iPhone ile şekillenen uygulama odaklı akıllı telefon döneminin kapanışı anlamına gelebilir. Projenin üretim ayağında ise Apple‘ın en önemli tedarikçilerinden biri olan Luxshare yer alıyor. Özel sistem tasarımı ve üretiminde tek yetkili ortak olarak seçilen Luxshare, bu iş birliği sayesinde Foxconn gibi devlerin gölgesinden kurtulmayı hedefliyor. 2028 yılında seri üretimine başlanması beklenen bu cihazlar, cebimizdeki telefonun artık bir araçtan ziyade, bizi anlayan ve bizim yerimize görevleri yerine getiren bir AI Agent yani yapay zeka ajanı olmasını sağlayacak.

🤔 Bu konu hakkında sen ne düşünüyorsun: 📌 **OLED TV’YI PC MONITÖRÜ OLARAK KULLANAN VAR MI?** 📝 42 inçlik bir TV'yi monitör olarak kullanma konusunda önerileriniz veya deneyimleriniz nelerdir? Başlangıçta VA panelli 32 inçlik Dell kavisli monitörümün yerine ASUS XG32UCWG sipariş etmeyi planlıyordum. Şimdi LG 42 inç C5'in de bir seçenek olduğunu gördüm. Ancak, masam için çok büyük olacağından... ─────────────── 👉 Konunun detaylarını forumdan inceleyebilirsiniz: 🔗 https://techforum.tr/threads/6362/ #oled #tvyi #monitörü #olarak #kullanan #teknoloji #techforumtr

Grand Theft Auto 6'nın piyasaya sürülmesi bazı oyuncular için hoş olmayan bir sürpriz olabilir. Circana analisti Matt Piscatella, mevcut konsolların fiyatının Kasım ayına kadar 1.000 dolara yaklaşabileceğini düşünüyor. Ona göre, sektörü yakından takip etmeyen birçok kişi sadece GTA 6 için PlayStation 5 veya Xbox Series satın alacak ve beklenmedik derecede yüksek fiyatlarla karşılaşacak. Piscatella, Nisan ayındaki fiyat artışının ardından PlayStation 5'in fiyatının zaten yükseldiğini belirtti: konsolun standart sürümü 649 dolara, PlayStation 5 Pro ise yaklaşık 900 dolara satılıyor. Analist, bunun son nokta olmayacağından endişe ediyor. Potansiyel fiyat artışının başlıca nedenleri olarak yükselen RAM fiyatları ve istikrarsız ekonomik durum gösteriliyor. Bu bağlamda, GTA 6, neslin en çok beklenen oyunlarından biri olmanın yanı sıra, yeni konsol alıcıları için en pahalı giriş seviyelerinden biri olma riskiyle de karşı karşıya. Take-Two CEO'su Strauss Zelnick, oyunun fiyatıyla ilgili söylentilere yakın zamanda yanıt verdi. Şirketin sadece oyunlarının fiyatını artırmakla yetinmediğini, bunun yerine projenin kalitesine ve ölçeğine odaklandığını ve oyuncuların paralarının karşılığında üst düzey bir ürün aldıklarını hissetmelerini sağladığını belirtti.

Analist Jeff Pu'ya göre Apple, iPhone 18'e en azından temel modellere agresif fiyatlandırma stratejisi uygulamayı planlıyor. Uzman, Cupertino şirketinin bellek sıkıntısına rağmen iPhone 17'ye kıyasla maliyeti artırmamaya çalışacağından emin. Pu'nun raporu, Apple'ın geçtiğimiz çeyrekte rekor iPhone satışlarına yol açan güçlü ivmeyi korumak istediğini gösteriyor. Bir diğer saygın analist Ming-Chi Kuo da aynı görüşü paylaşıyor. Uzmanlar haklıysa iPhone 18 Pro ve iPhone 18 Pro Max'in taban fiyatı sırasıyla 1.099$ ve 1.199 $'dan başlayacak. Phone Arena yayını, Apple, iPhone 18 Pro ve iPhone 18 Pro Max'in 256 GB'tan fazla bellek kapasitesine sahip modifikasyonları için fiyatları artırabileceğini öne sürüyor. Apple'ın ilk kez iPhone 18 Pro Max için 2TB bellek seçeneği sunacağına dair söylentiler de var. Hız özelliklerini azaltma ve hücrelerin ömrünü yeniden yazma pahasına daha düşük maliyetlere yol açacak olan 3D TLC yerine 3D QLC belleğe geçmek de mümkündür.

Tanınmış sektör uzmanı ve analist Ming-Chi Kuo'nun daha önce bildirdiği gibi, OpenAI 2027 veya 2028'de gelişmiş yapay zeka özelliklerine sahip kendi akıllı telefonunu piyasaya sürmeyi planlıyor. 9to5Mac, ilgili teknolojilerin henüz geliştirme aşamasının başlarında olması nedeniyle cihazın ticari olarak başarısız olacağından emin. 9to5Mac yazarı Ben Lovejoy, yapay zekâ ajanlarına önemli herhangi bir görevi emanet etmeye henüz hazır olmadığını ve bunun önümüzdeki iki yıl içinde de değişmesinin pek olası olmadığını vurguluyor. Çoğu kullanıcının da bu görüşü paylaştığına inanıyor, yapay zeka ağları güvenilir olamayacak kadar çok aptalca hata yapıyor. Şüpheciliğine rağmen Lovejoy, yapay zekâ destekli akıllı telefon konseptinin uygulanabilir olduğuna inanıyor; ancak şu anda uygulamaya geçirmek için henüz erken olduğunu düşünüyor. Bununla birlikte, mevcut ortamda bile, böyle bir cihazın piyasaya sürülmesi, tüketiciler tarafından iyi karşılanmasa bile, tüm sektörü canlandırabilir. OpenAI'nin kapanma tehlikesi altında olmadığı açıkça görülüyor teknoloji şirketleri on yıllarca zarar açıklayabilir ve yatırımcılar sayesinde ayakta kalabilirler.

Harici diskim bir anda sistemden kayboldu ve 4 TB verimi kaybetmek üzereydim. Sorunun nedeni ise şaşırtıcıydı: kasanın içinde sıkışmış bir SATA kablosu. Bu yazıda yaşadığım veri kaybı riskini, belirtileri ve DMDE ile nasıl kurtardığımı adım adım anlatıyorum. Tek Bir Kablo Yüzünden Neredeyse 4 TB Verimi Nasıl Kaybettim. Her şey nasıl başladı? 4 TB'lık bir Western Digital HDD'ye sahibim. Bunu çoğunlukla depolama için kullandım: filmler, arşivler, önemli dosyalar; her şey orada sessizce duruyordu. Geçtiğimiz günlerde bilgisayar kasamı açtım ve içine eski bir SSD taktım. Sonrasında içeride daha fazla kablo vardı ve kasanın arka kapağı artık sıkıca kapalıydı. Bunun hakkında hiçbir şey düşünmedim: Her şeyi bir panelle bastırıp vidaları sıktım. Sonradan anlaşıldığı üzere, çabaları boşunaydı. İlk belirtiler Bir süre sonra bilgisayar garip davranmaya başladı: Fare periyodik olarak gecikme gösterdi; Sistem sebepsiz yere dondu. Windows çalışıyor gibi görünüyor, ancak hiçbir şeye basılamıyor. Her şey gecikmelerle açılıyor. İlk başta suçu tarayıcıya, işlemciye, yani sabit disk dışındaki her şeye attım. Ancak daha sonra HDD sistemden tamamen kayboldu. Korkutucu hale geldiğinde Kasanın kapağını açtım, SATA ve güç kablolarını yeniden bağladım, bilgisayarı tamamen kapattım, bekledim ve tekrar açtım. Disk canlandı. Ama bu sevinç kısa sürdü. İçeride şunları bulduk: Bazı dosyaların boyutu artık 0 KB. Dosyaların bazıları normal boyuttaydı, ancak açılmadı ; Klasör yapısı yerindeydi, ancak içerikleri yoktu. İşte o zaman her şey netleşti: bir şeyler ters gidiyordu. Yapmamanız gereken bir hata Standart bir disk hata kontrolü yaptım. Daha sonra, bir HDD'nin arızalanmak üzere olduğundan şüpheleniyorsanız, kalan verileri yok etmemek için onarım yapmamanızı veya diske herhangi bir şey yazmamanızı tavsiye eden birçok yazı okudum . Ama artık çok geçti. Neyse ki, durum daha da kötüleşmedi. Ne yardımcı oldu? Sinir ağından tavsiye almak için gittim. Bana DMDE'yi önerdiler . İlk başta program diski hiç açmadı ve hata verdi. İçimden dosyalara veda ettim. Ancak daha sonra Windows Güvenli Moduna geçtim ve disk birdenbire sorunsuz bir şekilde açıldı. Tam tarama başlattım. Yaklaşık 10 saatte 4 TB'lık veri tarandı. Sonuç olarak, program şunları buldu: mevcut dosyalar; silinmiş dosyalar; hasarlı yapılar; ve henüz kurtarılabilecek olanlar. Veri Kurtarma Başka işler için kullanmak üzere elimde yeni bir 4 TB HDD bulunuyordu. USB üzerinden bağladım ve önemli olan her şeyi oradan geri yüklemeye başladım. Öncelikle, Root klasörünü çıkardım. Sonuç: Dosyalar açılıyor; Veriler okunuyor; Çoğu kurtarıldı. En büyük olasılıkla olan şey Benim versiyonum: SATA kablosunun veya güç kaynağının sıkışması nedeniyle disk periyodik olarak arızalanmaya başladı, okuma/yazma hataları oluştu, sistem dondu ve zorunlu yeniden başlatmaların ardından dosya sistemi ve bazı veriler kayboldu. Yani sorun "eski HDD"de değil, tam anlamıyla kabloda ve dikkatsizlikteydi. Sonuçlar 1. Kabloları kasanın içinde sıkıştırmayın. Kapak zorlanarak kapanıyorsa, bu zaten bir işarettir. 2. Bilgisayarınızda garip bir şekilde yavaşlamalar başlarsa, depolama aygıtlarınızı kontrol edin. Özellikle de donmaların hiçbir nedeni yoksa. 3. Sorunlar varsa, önce verileri kurtarın, sonra diski onarın. 4. Yedeklemelerinizi saklayın. Ciddi söylüyorum. Tek bir kablo bile size bir hafta boyunca ağrı verebilir. Hikayenin ahlaki dersi Veri kaybı sadece yangın, virüs veya bilgisayar korsanlarının sonucu değildir. Bazen, kasanın yan panelini çok sıkı kapatmak bile yeterli olabilir. #HDD #SabitDisk #WD #WesternDigital #VeriKurtarma #DMDE #BozukDosyalar #PC #Bilgisayar #Windows #VeriKurtarma #Yedekleme #Donanım #SSD #SATA #PCOnarım #PCTarihi #TeknolojiBlogu #Kılavuz

Artemis 2 görevinin komutanı, sekiz kat yakınlaştırma özelliğine sahip bir iPhone ile çekilmiş, Ay üzerindeki "Dünya'nın gün batımı"nın videosunu yayınladı. Reid Wiseman, Nisan 2026'nın başlarında Ay'ın yörüngesine giren Artemis 2 misyonuna liderlik etti. 20 Nisan'da X'te, iPhone 17 Pro Max'in zoom özelliğini kullanarak Dünya'nın Ay ufkunun arkasında "batığını" gördüğünü ve fotoğrafladığını paylaştı. Sanki evrenin en alışılmadık yerinden sahildeki gün batımını izliyordum. Telefonumla "Dünyanın gün batımının" videosunu çekmeye karşı koyamadım. Yanaşma kapağından Ay'ı zar zor seçebiliyordum, ama iPhone bu manzarayı yakalamak için mükemmeldi. Bu, 8x zoom ile çekilmiş, kırpılmamış ve işlenmemiş bir video. İnsan gözünün gördüğüne oldukça benziyor. Wiseman'ın X hakkındaki yazısından bir bölüm NASA, uzay görevine katılan her astronota fotoğraf çekimi için bir iPhone tahsis etti. Ancak New York Times'ın haberine göre Apple, onay sürecine dahil olmadı. Uzay ajansı, bağımsız uçuş öncesi testlerin ardından iPhone 17 Pro Max'i bağımsız olarak seçti. Bu testler, örneğin, cihaz arızası durumunda uzay aracının ve mürettebat üyelerinin güvenliğini de dikkate aldı. Orion uzay aracı, iPhone'a ek olarak dört adet GoPro Hero 11 ve iki adet Nikon D5 kamera taşıyordu ve yayınlanan fotoğrafların çoğu bu kameralarla çekildi. NASA, Artemis 2 görevini 2 Nisan 2026 gecesi başlattı . Bu, 1972'den beri Ay'a yapılan ilk insanlı görevdi. Görev yaklaşık on gün sürdü. Astronotlar , Dünya'dan rekor kıran 400.000 km yol kat ettiler. Ayın yanından geçiş sırasında Wiseman, mürettebattan kraterlerden birine, 2020'de kanserden ölen eşinin adını, Carroll koymalarını istedi. 11 Nisan 2026'da mürettebat, Kaliforniya'daki San Diego kıyılarının açıklarında Pasifik Okyanusu'na iniş yaptı. Artemis 4 görevinin bir parçası olarak 2028'de Ay yüzeyine iniş yapılması planlanıyor. Dünyaya döndükten dokuz gün sonra. https://www.youtube.com/watch?v=7zATchxkeJw

Ben her zaman içeriğin güzel bir paketten çok daha önemli olduğuna inananlardan oldum ve bu yüzden Replaced'in çıkışından önce oldukça endişeliydim. Duyurulduğu andan itibaren oyunun şık ve inanılmaz derecede güzel olacağından şüphe yoktu, ancak geliştiricilerin düzgün bir oyun mekaniği oluşturup ilgi çekici bir hikaye anlatabileceklerinden emin değildim. Oyunun geliştirme süreci, kısmen 2022'deki olaylar nedeniyle gecikti; bu olaylarda personelin büyük bir kısmı ve stüdyonun kendisi Kıbrıs'a taşındı. Ancak nihayet 2026'da yaratıcılar eserlerini halka sundular ve biz de onu değerlendirmek ve tartışmak için çok mutluyuz. Oyun, alternatif bir 1980'ler Amerika'sında başlıyor. Yerel efsaneye göre, II. Dünya Savaşı'nın sonunda atom bombaları Japonya'ya değil, Amerika Birleşik Devletleri'ne düşmüş ve bu da devasa bir mega şirketin akıl almaz derecede büyük bir güç elde etmesine olanak sağlayan bir dizi krize yol açmıştır. Ve şunu da belirtmek gerekir ki, bu dünyanın anlatısı başlı başına inanılmaz derecede büyüleyici; çünkü kurgusal olaylar, Watergate skandalı ve Küba Füze Krizi gibi gerçek hayattaki olaylarla iç içe geçerek, sadece bir arka plan olsa da, canlı ve unutulmaz benzersiz bir dünya yaratıyor. Aynı zamanda, yerel dünya hakkında, Şirketin toplumu devasa bir duvarla ikiye nasıl böldüğü hakkında daha fazla şey öğreniyoruz: bir tarafta çorak arazi, kıyamet sonrası bir dünya ve hayatın diğer sefaletleri varken, diğer tarafta refah ve cesur yeni bir dünya uzanıyor. Bu iki dünya arasında bir bağlantı var, ancak bunun detaylarına girmek istemiyorum, çünkü gerçekten büyüleyici olduğu için kendiniz keşfedebilirsiniz. Ayrıca nadiren özel bir şeye dönüşen, genellikle kahramana küçük avantajlar sağlayan önemsiz eşya getir-götür görevleri de var; ancak bunlar dünyanın genel tablosuna katkıda bulunuyor ve birkaç kez gerçekten etkileyici olabiliyorlar. Küçük bir kızdan babasından kalan son hatıra olan dürbünü aldıktan sonra, ağzımda kötü bir tat kaldı ve hatta o görevi tamamladığım için üzüldüm. Ancak, oyunun genel havası genellikle melankolik bir tondadır; bu melankolik hava bazen şiddetli saldırganlık patlamalarıyla kesintiye uğrar, ancak çoğunlukla tam olarak bu sessiz hüzün, ya da İngilizlerin dediği gibi spleen, hakimdir. Ancak oyun zaman zaman mizah da içeriyor; Kino şarkılarından alıntılar veya komik bir Metal Gear göndermesi gibi birkaç zekice gönderme var. Oyunda bunlardan çok fazla yok, bu yüzden endişelenmeyin, kesinlikle komediye dönüşmüyor. Genel olarak, buradaki hikaye beklenmedik bir şekilde beklediğimden çok daha iyi çıktı. Açıkçası, hiç hikaye olmayacağını, sadece ana karakterin eylemlerinin temel bir motivasyonu olacağını düşünmüştüm. Bunun yerine, William Gibson ve Philip K. Dick'ten açıkça esinlenilmiş oldukça iyi bir olay örgüsüyle karşılaştım. Bu yüzden yazarlara büyük bir alkış ve şimdi de kişisel olarak şüphelerim olan bir sonraki konuya geçelim. Gördüğünüz gibi, şimdi oyun mekaniğini tartışmak için mükemmel bir zaman. Hadi başlayalım. Replaced'in oynanışı üç ana bileşene, daha doğrusu iki büyük bileşene ve nefes almak için bir küçük bileşene ayrılabilir. İlk olarak bundan başlayalım, çünkü her bölümün sonunda oyun bizi tren istasyonuna, etrafta dolaşabileceğimiz, insanlarla sohbet edebileceğimiz ve çeşitli yan mini görevleri tamamlayabileceğimiz yerel bir merkeze geri döndürüyor. Buna biraz RPG diyebilirsiniz, tam anlamıyla bir RPG değil ama bazı yönleri eklenmiş. Genel olarak, bu bölümler ilkel ve özellikle ilgi çekici bir şeyden yoksun, ancak uzun, adrenalin dolu bölümlerden sonra nefes almak için güzel bir yol sunuyorlar. Ve ben buna gerçekten karşı değilim. https://www.youtube.com/watch?v=h7pKOeBUyCk