Ben her zaman içeriğin güzel bir paketten çok daha önemli olduğuna inananlardan oldum ve bu yüzden Replaced'in çıkışından önce oldukça endişeliydim. Duyurulduğu andan itibaren oyunun şık ve inanılmaz derecede güzel olacağından şüphe yoktu, ancak geliştiricilerin düzgün bir oyun mekaniği oluşturup ilgi çekici bir hikaye anlatabileceklerinden emin değildim.
Oyunun geliştirme süreci, kısmen 2022'deki olaylar nedeniyle gecikti; bu olaylarda personelin büyük bir kısmı ve stüdyonun kendisi Kıbrıs'a taşındı. Ancak nihayet 2026'da yaratıcılar eserlerini halka sundular ve biz de onu değerlendirmek ve tartışmak için çok mutluyuz.
Oyun, alternatif bir 1980'ler Amerika'sında başlıyor. Yerel efsaneye göre, II. Dünya Savaşı'nın sonunda atom bombaları Japonya'ya değil, Amerika Birleşik Devletleri'ne düşmüş ve bu da devasa bir mega şirketin akıl almaz derecede büyük bir güç elde etmesine olanak sağlayan bir dizi krize yol açmıştır. Ve şunu da belirtmek gerekir ki, bu dünyanın anlatısı başlı başına inanılmaz derecede büyüleyici; çünkü kurgusal olaylar, Watergate skandalı ve Küba Füze Krizi gibi gerçek hayattaki olaylarla iç içe geçerek, sadece bir arka plan olsa da, canlı ve unutulmaz benzersiz bir dünya yaratıyor.
Aynı zamanda, yerel dünya hakkında, Şirketin toplumu devasa bir duvarla ikiye nasıl böldüğü hakkında daha fazla şey öğreniyoruz: bir tarafta çorak arazi, kıyamet sonrası bir dünya ve hayatın diğer sefaletleri varken, diğer tarafta refah ve cesur yeni bir dünya uzanıyor. Bu iki dünya arasında bir bağlantı var, ancak bunun detaylarına girmek istemiyorum, çünkü gerçekten büyüleyici olduğu için kendiniz keşfedebilirsiniz.
Ayrıca nadiren özel bir şeye dönüşen, genellikle kahramana küçük avantajlar sağlayan önemsiz eşya getir-götür görevleri de var; ancak bunlar dünyanın genel tablosuna katkıda bulunuyor ve birkaç kez gerçekten etkileyici olabiliyorlar. Küçük bir kızdan babasından kalan son hatıra olan dürbünü aldıktan sonra, ağzımda kötü bir tat kaldı ve hatta o görevi tamamladığım için üzüldüm.
Ancak, oyunun genel havası genellikle melankolik bir tondadır; bu melankolik hava bazen şiddetli saldırganlık patlamalarıyla kesintiye uğrar, ancak çoğunlukla tam olarak bu sessiz hüzün, ya da İngilizlerin dediği gibi spleen, hakimdir.
Ancak oyun zaman zaman mizah da içeriyor; Kino şarkılarından alıntılar veya komik bir Metal Gear göndermesi gibi birkaç zekice gönderme var. Oyunda bunlardan çok fazla yok, bu yüzden endişelenmeyin, kesinlikle komediye dönüşmüyor.
Genel olarak, buradaki hikaye beklenmedik bir şekilde beklediğimden çok daha iyi çıktı. Açıkçası, hiç hikaye olmayacağını, sadece ana karakterin eylemlerinin temel bir motivasyonu olacağını düşünmüştüm. Bunun yerine, William Gibson ve Philip K. ****'ten açıkça esinlenilmiş oldukça iyi bir olay örgüsüyle karşılaştım. Bu yüzden yazarlara büyük bir alkış ve şimdi de kişisel olarak şüphelerim olan bir sonraki konuya geçelim. Gördüğünüz gibi, şimdi oyun mekaniğini tartışmak için mükemmel bir zaman. Hadi başlayalım.
Replaced'in oynanışı üç ana bileşene, daha doğrusu iki büyük bileşene ve nefes almak için bir küçük bileşene ayrılabilir. İlk olarak bundan başlayalım, çünkü her bölümün sonunda oyun bizi tren istasyonuna, etrafta dolaşabileceğimiz, insanlarla sohbet edebileceğimiz ve çeşitli yan mini görevleri tamamlayabileceğimiz yerel bir merkeze geri döndürüyor. Buna biraz RPG diyebilirsiniz, tam anlamıyla bir RPG değil ama bazı yönleri eklenmiş. Genel olarak, bu bölümler ilkel ve özellikle ilgi çekici bir şeyden yoksun, ancak uzun, adrenalin dolu bölümlerden sonra nefes almak için güzel bir yol sunuyorlar. Ve ben buna gerçekten karşı değilim.
https://www.youtube.com/watch?v=h7pKOeBUyCk
Ben her zaman içeriğin güzel bir paketten çok daha önemli olduğuna inananlardan oldum ve bu yüzden Replaced'in çıkışından önce oldukça endişeliydim. Duyurulduğu andan itibaren oyunun şık ve inanılmaz derecede güzel olacağından şüphe yoktu, ancak geliştiricilerin düzgün bir oyun mekaniği oluşturup ilgi çekici bir hikaye anlatabileceklerinden emin değildim.
Oyunun geliştirme süreci, kısmen 2022'deki olaylar nedeniyle gecikti; bu olaylarda personelin büyük bir kısmı ve stüdyonun kendisi Kıbrıs'a taşındı. Ancak nihayet 2026'da yaratıcılar eserlerini halka sundular ve biz de onu değerlendirmek ve tartışmak için çok mutluyuz.
Oyun, alternatif bir 1980'ler Amerika'sında başlıyor. Yerel efsaneye göre, II. Dünya Savaşı'nın sonunda atom bombaları Japonya'ya değil, Amerika Birleşik Devletleri'ne düşmüş ve bu da devasa bir mega şirketin akıl almaz derecede büyük bir güç elde etmesine olanak sağlayan bir dizi krize yol açmıştır. Ve şunu da belirtmek gerekir ki, bu dünyanın anlatısı başlı başına inanılmaz derecede büyüleyici; çünkü kurgusal olaylar, Watergate skandalı ve Küba Füze Krizi gibi gerçek hayattaki olaylarla iç içe geçerek, sadece bir arka plan olsa da, canlı ve unutulmaz benzersiz bir dünya yaratıyor.
Aynı zamanda, yerel dünya hakkında, Şirketin toplumu devasa bir duvarla ikiye nasıl böldüğü hakkında daha fazla şey öğreniyoruz: bir tarafta çorak arazi, kıyamet sonrası bir dünya ve hayatın diğer sefaletleri varken, diğer tarafta refah ve cesur yeni bir dünya uzanıyor. Bu iki dünya arasında bir bağlantı var, ancak bunun detaylarına girmek istemiyorum, çünkü gerçekten büyüleyici olduğu için kendiniz keşfedebilirsiniz.
Ayrıca nadiren özel bir şeye dönüşen, genellikle kahramana küçük avantajlar sağlayan önemsiz eşya getir-götür görevleri de var; ancak bunlar dünyanın genel tablosuna katkıda bulunuyor ve birkaç kez gerçekten etkileyici olabiliyorlar. Küçük bir kızdan babasından kalan son hatıra olan dürbünü aldıktan sonra, ağzımda kötü bir tat kaldı ve hatta o görevi tamamladığım için üzüldüm.
Ancak, oyunun genel havası genellikle melankolik bir tondadır; bu melankolik hava bazen şiddetli saldırganlık patlamalarıyla kesintiye uğrar, ancak çoğunlukla tam olarak bu sessiz hüzün, ya da İngilizlerin dediği gibi spleen, hakimdir.
Ancak oyun zaman zaman mizah da içeriyor; Kino şarkılarından alıntılar veya komik bir Metal Gear göndermesi gibi birkaç zekice gönderme var. Oyunda bunlardan çok fazla yok, bu yüzden endişelenmeyin, kesinlikle komediye dönüşmüyor.
Genel olarak, buradaki hikaye beklenmedik bir şekilde beklediğimden çok daha iyi çıktı. Açıkçası, hiç hikaye olmayacağını, sadece ana karakterin eylemlerinin temel bir motivasyonu olacağını düşünmüştüm. Bunun yerine, William Gibson ve Philip K. Dick'ten açıkça esinlenilmiş oldukça iyi bir olay örgüsüyle karşılaştım. Bu yüzden yazarlara büyük bir alkış ve şimdi de kişisel olarak şüphelerim olan bir sonraki konuya geçelim. Gördüğünüz gibi, şimdi oyun mekaniğini tartışmak için mükemmel bir zaman. Hadi başlayalım.
Replaced'in oynanışı üç ana bileşene, daha doğrusu iki büyük bileşene ve nefes almak için bir küçük bileşene ayrılabilir. İlk olarak bundan başlayalım, çünkü her bölümün sonunda oyun bizi tren istasyonuna, etrafta dolaşabileceğimiz, insanlarla sohbet edebileceğimiz ve çeşitli yan mini görevleri tamamlayabileceğimiz yerel bir merkeze geri döndürüyor. Buna biraz RPG diyebilirsiniz, tam anlamıyla bir RPG değil ama bazı yönleri eklenmiş. Genel olarak, bu bölümler ilkel ve özellikle ilgi çekici bir şeyden yoksun, ancak uzun, adrenalin dolu bölümlerden sonra nefes almak için güzel bir yol sunuyorlar. Ve ben buna gerçekten karşı değilim.
https://www.youtube.com/watch?v=h7pKOeBUyCk
Forumlar
Teknoloji Haberleri
Mobil Cihazlar
Bilgisayar Dünyası
Oyun Dünyası
Yazılım Dünyası
Yapay Zeka AI
Turkish
Russian
