- Konu Yazar
- #1
Evet, taraflı gibi görünebilirim çünkü DA2, diğer Dragon Age oyunlarına (özellikle Origins'i uzun süre zorlanarak, sürekli elf ormanında bir yerlerde bırakıp duruyordum ve 2 beni gerçekten bitirmeye motive etti) başladığım oyun. İnsanların tekrarlayan mekanlarda dolaşmaktan hoşlanmadığını (bir süre sonra gerçekten sıkıcı oluyor), RPG özelliklerindeki kısıtlamalardan hoşlanmadıklarını ve bu oyunun DAO'dan (bence Origins'in tek avantajı) daha az içeriğe sahip olduğunu anlıyorum, ancak objektif olarak, bu oyunun hikayesi, yoldaşları ve onlarla etkileşimleri (Dostluk/Rekabet sistemi), kahramanı ve diyalogları (özellikle yazımı) ilk oyuna göre çok daha ilgi çekici.
Ve ilk oyunda kötü yol arkadaşları olduğunu söylemiyorum, kesinlikle değil. Sadece Morrigan ve Alistair gerçekten muhteşem olanlardı; diğerleri sadece ortalama seviyedeydi, ama Bioware daha iyisini yapabilir. İkinci oyunda, neredeyse tüm yol arkadaşları kesinlikle harika: Varric (hikayelerinde son derece açık sözlü olduğu zamanları seviyorum), Merrill (ilk oyunu oynadığımda Hawke, Isabella yerine onunla romantik bir ilişki kurmuştu, bu benim için gerçekten çekici bir şeydi), Isabella, Aveline ("göğüsleri olan koçbaşı," bunu uydurmak zorunda kalmış olmalılar), Anders ve hatta en sevmediğim Fenris bile Hawke'un canlandırdığı ana karakter kesinlikle muhteşem. Elbette Kaptan Shepard değil, ama özellikle yaşadığı felaketleri ve dünya etrafında yıkılırken hayatta kalmaya çalışmasını göz önünde bulundurduğunuzda, onunla gerçekten empati kuruyorsunuz. Annesine yaptıkları kötü muamele ise tam anlamıyla akıl almaz.
