İstediğin her şeye sahip olduktan sonra hayatta yapacak ne kalır ki?

Benim de böyle birçok arkadaşım var ve hepsi içki içiyor. O zaman kariyer yapmanın, ev ve yat almanın amacı neydi? Sonra da palmiye ağacının altında içki içmek için mi? Anlamıyorum! Mantığı ne? Sizin fikriniz nedir?

İçki içmeye başlamanın nedeni genellikle belirli bir olay (işini kaybetmek veya "istediği her şeye sahip olmak" değil, sonrasında ortaya çıkan olumsuz duygular, hisler ve düşüncelerdir.

Öyleyse, varsayımsal bir "zengin arkadaş" düşünelim. "Her şeye" sahip. Ve içmeye başlıyor. Neden? Büyük olasılıkla çaresizlikten. Belki de kendine "Bütün bunlar ne içindi?" diye soruyor ve tatmin edici bir cevap bulamıyor. Ya da sosyal çevresi ona bu konuda "yardımcı oluyor" çocukları onu takdir etmiyor, karısı onu sevmiyor (belki de onu aldatıyor), ancak o olmasaydı nerede olurlardı ve nasıl yaşarlardı? Bu, hayal kırıklığına yol açar (başka bir deyişle, olumsuz enerji bir kişinin içinde birikir ve bir çıkış yolu bulamaz).

Spor yapabilirsiniz. "Stres atmak" için oyun oynayabilirsiniz. Ya da içki içebilirsiniz. Her şey kişisel tercihe ve bir kişinin başına gelenlerin dehşet derecesine bağlıdır (en azından öznel bakış açısından). Bu varsayımsal "zengin arkadaş" örneğine dönecek olursak, biz dışarıdan gözlemciler için şöyle görünüyor: "Üzülecek ne var ki? Param var, evim var, havalı bir arabam var! Daha neye ihtiyacın var?" Ama belki de o kişi kendisi için değil, ailesi için çabalıyordu. Ve aile bunu takdir etmiyor, ta ki kaybedene kadar.

"İstediğin her şeye zaten sahipsen" ifadesi ise çok, çok şüpheli. İnsanlar her zaman daha fazlasını isteyen yaratıklardır. Her zaman. Ne kadar "Bunu alacağım ve bu kadar!" gibi görünse de, istediklerini elde ettikleri anda hemen gözlerini yeni bir şeye dikerler. Dolayısıyla, bu yeni şeyin bir arkadaş için bazı nedenlerden dolayı ulaşılamaz olması tamamen mümkündür (belki kendilerini çok yaşlı görüyorlardır, belki de tamamen gerçekçi olmayan bir şeydir) ve bu da bir krize yol açar.

En üzücü olan şey ise, bu konuda kimsenin kimseye kesin cevaplar vermeyecek olmasıdır. İnsanlar genellikle kendileri hakkında çok fazla şey bilmezler. Psikologun yardımıyla bile kesin cevaplar alamazsınız. Bir krizi atlatmak mümkün, evet. Ancak objektif bilgi edinme olasılığınız oldukça düşük.