- Konu Yazar
- #1
Gökbilimciler yakın zamanda Dünya'ya düşen cisimlerin bir veritabanını analiz ederek bunlardan ikisinin yıldızlararası uzaydan kaynaklandığı sonucuna vardılar. Her bir çarpmanın sadece tarihi değil, konumu da biliniyor.
2017'de ünlü Oumuamua cisminin keşfedilmesinin ardından, gökbilimciler Güneş Sistemi'nin ve hatta Dünya'nın aslında yıldızlararası uzaydan gelen gök cisimleri tarafından sık sık ziyaret edildiğinden şüphelenmeye başladılar, teknoloji bunları tespit etmek için çok yetersizdi veya kaydedilen olağandışı olaylar fark edilmeden kaldı.
Bilim insanları, CNEOS (Dünya Yakınındaki Nesneler Çalışmaları Merkezi) veri tabanının arşivlerini incelemeye başladılar. Bu, atmosferin yoğun katmanlarına giren büyük nesneleri kaydeden bir "kayıt" sistemidir. Bu nesneler, özellikle ani patlamaları izlemek için fırlatılan Amerikan askeri uyduları tarafından tespit edilmektedir.
Özellikle dikkat çeken bir cisim vardı. 8 Ocak 2014'te Papua Yeni Gine kıyılarının açıklarında Pasifik Okyanusu'na düştü ve CNEOS 2014-01-08 olarak kataloglandı. Güneş Sistemi içindeki hızı özellikle ilgi çekiciydi, tipik asteroitlerden ve kuyruklu yıldızlardan çok daha hızlıydı. Cisim o kadar hızlı hareket ediyordu ki, Güneş'in çekim kuvveti onu güneş sistemimiz içinde tutamazdı. Başka bir deyişle, Pasifik Okyanusu'na düşen gök cismi Güneş Sistemi'nin bir parçası değildi, Galaksi'nin derinliklerinden geliyordu.
CNEOS 2014-01-08'in yıldızlararası doğası hala tartışmalı olsada, merak uyandırdığı için 2023 yılında Pasifik Okyanusu'na özel olarak tasarlanmış bir "manyetik kızak" ile bir keşif gezisi gönderildi. Bu kızak kullanılarak okyanus tabanından minik metalik kürecikler çıkarıldı. Bunların erimiş meteoroid malzemesinin katılaşmış parçacıkları olduğuna inanılıyor.
Bu keşif gezisine, 'Oumuamua'nın tuhaf görünümü ve davranışının doğal olmayan bir kökenin olası işaretleri olduğuna inanan ünlü Harvard Üniversitesi profesörü Abraham Loeb liderlik etti. Araştırmacı, CNEOS 2014-01-08'i aktif olarak inceliyor, yıldızlararası kökenine ikna olmuş durumda ve yakın zamanda bunun Dünya'daki tek ötegezegen olmadığı sonucuna vardı.
Astrofizikçi, düşen cisimlerin hız ölçümlerinin doğruluğunun son birkaç yılda önemli ölçüde arttığını ve bunun da kozmik kayıtların yeni ve kapsamlı bir analizini gerektirdiğini bildirdi. Meslektaşı Richard Cloete ile birlikte çalışmalarının sonuçlarını arXiv.org ön baskı sunucusunda yayınlanan bilimsel bir makalede paylaştılar.
Son zamanlarda, yıldızlararası uzaydan gelmiş olabileceği düşünülebilecek iki gök cisminin daha Dünya'ya düştüğü ortaya çıktı. Bunlar CNEOS-22 (2022-07-28) ve CNEOS-25 (2025-02-12). Bunlardan ilki 28 Temmuz 2022'de Peru kıyılarından birkaç yüz kilometre açıkta, tropikal Pasifik Okyanusu'na düştü. İkincisi ise 12 Şubat 2025'te Dünya atmosferine girdi ve Novaya Zemlya ile Franz Josef Land arasında, Barents Denizi'ne battı.
Güneşe yaklaşırken hızları saniyede 45-47 kilometreye ulaştı. Bu, Güneş Sisteminden "kaçmak" için gereken minimum hızdan birkaç kilometre/saniye daha yüksektir. Bundan tamamen emin olmak için, bilimsel makalenin yazarları, bilinen ölçüm hatası dahilinde iki cismin hızlarını ve yörüngelerini değiştirerek bir milyon simülasyon gerçekleştirdiler.
İncelenen senaryoların hiçbiri bu gök cisimlerinin "yerel" olduğunu ortaya koymadı. Bilim insanlarının vurguladığı gibi, hesaplamalar birkaç kat daha büyük bir belirsizliğe dayanıyor olsa bile, bu yine de CNEOS-22 ve CNEOS-25'in yıldızlararası kökenli olma olasılığını ortadan kaldırmaz.
2017'de ünlü Oumuamua cisminin keşfedilmesinin ardından, gökbilimciler Güneş Sistemi'nin ve hatta Dünya'nın aslında yıldızlararası uzaydan gelen gök cisimleri tarafından sık sık ziyaret edildiğinden şüphelenmeye başladılar, teknoloji bunları tespit etmek için çok yetersizdi veya kaydedilen olağandışı olaylar fark edilmeden kaldı.
Bilim insanları, CNEOS (Dünya Yakınındaki Nesneler Çalışmaları Merkezi) veri tabanının arşivlerini incelemeye başladılar. Bu, atmosferin yoğun katmanlarına giren büyük nesneleri kaydeden bir "kayıt" sistemidir. Bu nesneler, özellikle ani patlamaları izlemek için fırlatılan Amerikan askeri uyduları tarafından tespit edilmektedir.
Özellikle dikkat çeken bir cisim vardı. 8 Ocak 2014'te Papua Yeni Gine kıyılarının açıklarında Pasifik Okyanusu'na düştü ve CNEOS 2014-01-08 olarak kataloglandı. Güneş Sistemi içindeki hızı özellikle ilgi çekiciydi, tipik asteroitlerden ve kuyruklu yıldızlardan çok daha hızlıydı. Cisim o kadar hızlı hareket ediyordu ki, Güneş'in çekim kuvveti onu güneş sistemimiz içinde tutamazdı. Başka bir deyişle, Pasifik Okyanusu'na düşen gök cismi Güneş Sistemi'nin bir parçası değildi, Galaksi'nin derinliklerinden geliyordu.
CNEOS 2014-01-08'in yıldızlararası doğası hala tartışmalı olsada, merak uyandırdığı için 2023 yılında Pasifik Okyanusu'na özel olarak tasarlanmış bir "manyetik kızak" ile bir keşif gezisi gönderildi. Bu kızak kullanılarak okyanus tabanından minik metalik kürecikler çıkarıldı. Bunların erimiş meteoroid malzemesinin katılaşmış parçacıkları olduğuna inanılıyor.
Bu keşif gezisine, 'Oumuamua'nın tuhaf görünümü ve davranışının doğal olmayan bir kökenin olası işaretleri olduğuna inanan ünlü Harvard Üniversitesi profesörü Abraham Loeb liderlik etti. Araştırmacı, CNEOS 2014-01-08'i aktif olarak inceliyor, yıldızlararası kökenine ikna olmuş durumda ve yakın zamanda bunun Dünya'daki tek ötegezegen olmadığı sonucuna vardı.
Astrofizikçi, düşen cisimlerin hız ölçümlerinin doğruluğunun son birkaç yılda önemli ölçüde arttığını ve bunun da kozmik kayıtların yeni ve kapsamlı bir analizini gerektirdiğini bildirdi. Meslektaşı Richard Cloete ile birlikte çalışmalarının sonuçlarını arXiv.org ön baskı sunucusunda yayınlanan bilimsel bir makalede paylaştılar.
Son zamanlarda, yıldızlararası uzaydan gelmiş olabileceği düşünülebilecek iki gök cisminin daha Dünya'ya düştüğü ortaya çıktı. Bunlar CNEOS-22 (2022-07-28) ve CNEOS-25 (2025-02-12). Bunlardan ilki 28 Temmuz 2022'de Peru kıyılarından birkaç yüz kilometre açıkta, tropikal Pasifik Okyanusu'na düştü. İkincisi ise 12 Şubat 2025'te Dünya atmosferine girdi ve Novaya Zemlya ile Franz Josef Land arasında, Barents Denizi'ne battı.
Güneşe yaklaşırken hızları saniyede 45-47 kilometreye ulaştı. Bu, Güneş Sisteminden "kaçmak" için gereken minimum hızdan birkaç kilometre/saniye daha yüksektir. Bundan tamamen emin olmak için, bilimsel makalenin yazarları, bilinen ölçüm hatası dahilinde iki cismin hızlarını ve yörüngelerini değiştirerek bir milyon simülasyon gerçekleştirdiler.
İncelenen senaryoların hiçbiri bu gök cisimlerinin "yerel" olduğunu ortaya koymadı. Bilim insanlarının vurguladığı gibi, hesaplamalar birkaç kat daha büyük bir belirsizliğe dayanıyor olsa bile, bu yine de CNEOS-22 ve CNEOS-25'in yıldızlararası kökenli olma olasılığını ortadan kaldırmaz.
