Oyunu beğendim ama hakkında ne diyeceğimi bilemiyorum. İlk heyecanım her 10 saatte bir azaldı ve şimdi, oyunda 64 saat geçirdikten sonra, sadece iyi olduğunu ve Yılın Oyunu adaylığını hak ettiğini düşünüyorum, ancak özellikle dikkat çekici veya yeni bir şey düşünemiyorum. Bu açıdan, geçen yılki Expedition 33'e benziyor. Ancak itiraf etmeliyim ki, yenilik eksikliğine rağmen, oyun hikayesi ve karakterleri sayesinde sizi yine de büyülemeyi başardı.
En sevdiğim oyun olan Cyberpunk 2077 çıktığında, oyunu bırakmak istemedim. Harika bir şehri var, ortamı muhteşem, hatta yan görevler bile çok ilgi çekici. Bir kafenin soyulduğunu görüyorsunuz, ya da Puşkin'i bir sandıkta taşımanız gerekiyor, ya da bir haçı devirmenize yardım etmeniz gerekiyor. Eğlenceli ve sürükleyiciydi ve karakterler her şeyi taşıyordu. Haritayı keşfetmek ve temizlemek de eğlenceliydi çünkü orada aktiviteler veya iyi ekipmanlar şeklinde eğlenceli şeyler bulabiliyordunuz.
Geçen yıl ilk kez Disco Elysium oynadım ve atmosferine, yaratıcılarının kendine özgü tarzına ve izole alanları ve gri tonlarıyla dolu dünyasına hayran kaldım. Ayrıca ilginç karakterler ve her türlü ilginç küçük yan hikaye de vardı. Büyüleyiciydi ve her gün oyuna geri dönmeye devam ettim. Büyüleyiciydi.
Crimson Desert, açık dünya oyunlarının zehirlediği ve giderek daha da hastalandığı hissini uyandırıyor bende. Başlangıçta olasılıklar çok fazla, ama sonra alışıyorsunuz ve geriye düşmanların yeniden ortaya çıkma oranlarının düşük olduğu kampları temizlediğiniz veya patronları öldürmeniz gereken basit görevlerle dolu bir harita kalıyor. Patronlar bazen havalı, bazen sıkıcı. Bazen de jetpack görevi gibi eğlenceli bir şey buluyorsunuz, ama plan ve kaynak toplamak bir MMO oyununa benziyor. Ya da örneğin, sadece dört Shay bulmanız gereken görevi ele alalım. Bunlar yönlendirmeden ve oyuncuyu tüm bunlara dahil etme motivasyonundan yoksun.
Tekrar söylüyorum: Oyun iyi, ama insanı hayrete düşürmüyor. Daha doğrusu, ilk başta düşürüyor, ama sonra yavaş yavaş etkisi azalıyor. Oyuna giriyorum ve ana hikayeyi oynamaya hiç ilgi duymuyorum; sadece dünyada dolaşıp, aşağı yukarı aynı düşmanları öldürüyorum ve ara sıra fraksiyon görevlerini tamamlıyorum. Bunlar da bende hiçbir duygu uyandırmıyor.
Belki de oyun oynama konusunda bir yetersizlik yaşıyorum ya da Cyberpunk 2077 açık dünya oyunlarının çıtasını yükseltti, ama Crimson Desert'ı kaçırdığımı hissediyorum. Elbette desteklemeye devam edeceğim çünkü Kaliforniyalı geliştiricilerin Ubisoft tarzı berbat oyunlarına karşı koymak için başarısına ihtiyacım var, ama heyecanım azaldı. Belki de bir ara vermem gerekiyor.
Belki de 3999 ödediğim ve bu fiyata daha yüksek kaliteli bir eşya beklediğim, bir milyon tane orta seviye eşya değil de daha kaliteli bir şey aldığım gerçeğinden de etkileniyorum. Bu felsefi bir soru: Bin tane yüksek kaliteli eşya mı daha iyi, yoksa bir milyon tane zayıf eşya mı? Oyunun dünyası, orta-yüksek ayarlarımda bile güzel ve savaş eğlenceli, ancak daha ucuz bir şey alıp aynı keyfi alabileceğim hissinden kurtulamıyorum. Ayrıca, oyunun zayıf hikayesinin ve vasat karakterlerinin olumsuz bir şey olduğu görüşüne de katılmıyorum, çünkü GOW Ragnarok veya Lastukh II'deki gibi oyunu mahveden bir hikayeden daha iyisi yok.
Geliştiricilere inanıyorum ve başarıya ulaşmalarından memnunum, ancak umarım bir dahaki sefere açık dünya ve sizi sıkacak kadar çok içerik yerine, koridor tarzı bir oyun yaparlar.
#oyun #CrimsonDesert #Cyberpunk2077Oyunu beğendim ama hakkında ne diyeceğimi bilemiyorum. İlk heyecanım her 10 saatte bir azaldı ve şimdi, oyunda 64 saat geçirdikten sonra, sadece iyi olduğunu ve Yılın Oyunu adaylığını hak ettiğini düşünüyorum, ancak özellikle dikkat çekici veya yeni bir şey düşünemiyorum. Bu açıdan, geçen yılki Expedition 33'e benziyor. Ancak itiraf etmeliyim ki, yenilik eksikliğine rağmen, oyun hikayesi ve karakterleri sayesinde sizi yine de büyülemeyi başardı.
En sevdiğim oyun olan Cyberpunk 2077 çıktığında, oyunu bırakmak istemedim. Harika bir şehri var, ortamı muhteşem, hatta yan görevler bile çok ilgi çekici. Bir kafenin soyulduğunu görüyorsunuz, ya da Puşkin'i bir sandıkta taşımanız gerekiyor, ya da bir haçı devirmenize yardım etmeniz gerekiyor. Eğlenceli ve sürükleyiciydi ve karakterler her şeyi taşıyordu. Haritayı keşfetmek ve temizlemek de eğlenceliydi çünkü orada aktiviteler veya iyi ekipmanlar şeklinde eğlenceli şeyler bulabiliyordunuz.
Geçen yıl ilk kez Disco Elysium oynadım ve atmosferine, yaratıcılarının kendine özgü tarzına ve izole alanları ve gri tonlarıyla dolu dünyasına hayran kaldım. Ayrıca ilginç karakterler ve her türlü ilginç küçük yan hikaye de vardı. Büyüleyiciydi ve her gün oyuna geri dönmeye devam ettim. Büyüleyiciydi.
Crimson Desert, açık dünya oyunlarının zehirlediği ve giderek daha da hastalandığı hissini uyandırıyor bende. Başlangıçta olasılıklar çok fazla, ama sonra alışıyorsunuz ve geriye düşmanların yeniden ortaya çıkma oranlarının düşük olduğu kampları temizlediğiniz veya patronları öldürmeniz gereken basit görevlerle dolu bir harita kalıyor. Patronlar bazen havalı, bazen sıkıcı. Bazen de jetpack görevi gibi eğlenceli bir şey buluyorsunuz, ama plan ve kaynak toplamak bir MMO oyununa benziyor. Ya da örneğin, sadece dört Shay bulmanız gereken görevi ele alalım. Bunlar yönlendirmeden ve oyuncuyu tüm bunlara dahil etme motivasyonundan yoksun.
Tekrar söylüyorum: Oyun iyi, ama insanı hayrete düşürmüyor. Daha doğrusu, ilk başta düşürüyor, ama sonra yavaş yavaş etkisi azalıyor. Oyuna giriyorum ve ana hikayeyi oynamaya hiç ilgi duymuyorum; sadece dünyada dolaşıp, aşağı yukarı aynı düşmanları öldürüyorum ve ara sıra fraksiyon görevlerini tamamlıyorum. Bunlar da bende hiçbir duygu uyandırmıyor.
Belki de oyun oynama konusunda bir yetersizlik yaşıyorum ya da Cyberpunk 2077 açık dünya oyunlarının çıtasını yükseltti, ama Crimson Desert'ı kaçırdığımı hissediyorum. Elbette desteklemeye devam edeceğim çünkü Kaliforniyalı geliştiricilerin Ubisoft tarzı berbat oyunlarına karşı koymak için başarısına ihtiyacım var, ama heyecanım azaldı. Belki de bir ara vermem gerekiyor.
Belki de 3999 ödediğim ve bu fiyata daha yüksek kaliteli bir eşya beklediğim, bir milyon tane orta seviye eşya değil de daha kaliteli bir şey aldığım gerçeğinden de etkileniyorum. Bu felsefi bir soru: Bin tane yüksek kaliteli eşya mı daha iyi, yoksa bir milyon tane zayıf eşya mı? Oyunun dünyası, orta-yüksek ayarlarımda bile güzel ve savaş eğlenceli, ancak daha ucuz bir şey alıp aynı keyfi alabileceğim hissinden kurtulamıyorum. Ayrıca, oyunun zayıf hikayesinin ve vasat karakterlerinin olumsuz bir şey olduğu görüşüne de katılmıyorum, çünkü GOW Ragnarok veya Lastukh II'deki gibi oyunu mahveden bir hikayeden daha iyisi yok.
Geliştiricilere inanıyorum ve başarıya ulaşmalarından memnunum, ancak umarım bir dahaki sefere açık dünya ve sizi sıkacak kadar çok içerik yerine, koridor tarzı bir oyun yaparlar.
#oyun #CrimsonDesert #Cyberpunk2077
English
Turkish
