Mirror’s Edge Oyun Deneyimim ve Ekran Görüntüleri

Merhaba arkadaşlar, Bir süredir kütüphanemde duran ama bir türlü başlayamadığım Mirror’s Edge’e sonunda şans verdim. Açıkçası bu kadar farklı ve akılda kalıcı bir deneyim yaşayacağımı beklemiyordum. Oynadıkça hem oyun mekaniği hem de görsel tarzı beni içine çekti.

İlk izlenimim nasıldı?​

Oyuna ilk başladığım anda fark ettiğim şey, renk paleti ve minimal tasarım oldu. Beyaz ağırlıklı şehir yapısı, kırmızıyla vurgulanan etkileşimli alanlar sayesinde nereye gideceğinizi sezgisel olarak anlayabiliyorsunuz. Bu da oyunu karmaşıklaştırmadan akıcı hale getiriyor.

Parkur ve oynanış hissi​

Mirror’s Edge’in asıl olayı zaten parkur mekaniği.

• Duvarlardan koşma
• Zıplama
• Kayma
• Dar alanlardan geçme

bunların hepsi gerçekten akıcı ve tatmin edici hissettiriyor. Özellikle bir parkuru hatasız geçtiğinizde aldığınız haz çok güzel.

İlk başta kontroller biraz zorlayıcı gelse de alışınca refleksle oynamaya başlıyorsunuz.

Dövüş sistemi nasıl?​

Dövüş sistemi var ama oyunun ana odağı kesinlikle bu değil.
Silah kullanmak mümkün olsa da, ben çoğu zaman düşmanlardan kaçmayı veya onları devre dışı bırakıp yoluma devam etmeyi tercih ettim. Oyunlar da zaten sizi buna teşvik ediyor.

Hikâye ve atmosfer​

Hikâye çok derin olmasa da atmosferle iyi örtüşüyor.
Distopik şehir yapısı, sessizlik, müzikler ve yalnızlık hissi birleşince ortaya kendine has bir ruh çıkıyor. Özellikle çatı sahnelerinde durup etrafa bakmak bile keyif veriyor.

Oynarken bol bol ekran görüntüsü aldım çünkü:

• Işık kullanımı çok hoş
• Şehir manzaraları sade ama etkileyici
• Bazı sahneler neredeyse duvar kağıdı gibi

Özellikle yüksek binaların tepelerinde aldığım görüntüler oyunun sanatsal tarafını çok iyi yansıtıyor.

Eskiden oynardım bu oyunu koş koş koş dur.

Çok güzel bir oyun, oyunun neredeyse tamamında görsellerden keyif aldım.

dunyanaimi' Alıntı:

Çok güzel bir oyun, oyunun neredeyse tamamında görsellerden keyif aldım.

Genişletmek için tıkla ...

Açık dünya oyuna uygun görünüyor, ancak aktivitelerin amacını pek anlayamıyorum olay örgüsü ilerliyor, ancak bittiğinde yapılabilecek her şeyin zaten yapılmış olduğunu hissediyorsunuz.