Windows'ta HDR Neden Kötü Görünür? 2026 Kalibrasyon ve Monitör Rehberi Windows'ta yüksek dinamik aralığı etkinleştirme ve ayarlama kılavuzu HDR (Yüksek Dinamik Aralık) teknolojisi on yıllardır varlığını sürdürüyor. Başlangıçta fotoğrafçılar için geliştirilen bu teknoloji, daha sonra video prodüksiyonuna da yayıldı. HDR, renk tonlarını hassas bir şekilde ayarlamaya ve görüntü kontrastını iyileştirmeye yardımcı olarak görüntüleri daha derin ve görsel olarak daha zengin hale getiriyor. Bu terim ilk olarak 2000'li yıllarda oyunlarda ortaya çıktı, ancak o zamanlar sadece bir gama son işleme biçimiydi. İç mekan sahnelerini daha az aşırı pozlanmış hale getirerek karanlık ve loş ortamlardaki ayrıntıların netliğini koruyordu, ancak açık alanlarda genellikle aşırı pozlanmış vurgulara neden oluyordu. Bugün HDR terimi bir grafik seçeneği değil, bir görüntüleme modunu ifade etmektedir. Yüksek dinamik aralık (HDR) monitörlerde nadiren doğru şekilde çalışır. Bunun nedeni sadece çoğu LCD panelin yetersiz özellikleri değil, aynı zamanda Windows'un yetersiz desteğidir. Ancak, resmi HDR Ekran sertifikası almamış bir monitörde bile durum düzeltilebilir. Bu yazıda, bunun nasıl yapılacağını açıklayacağız. Renkleri önceden kalibre etmem gerekiyor mu? Genellikle hayır. Çoğu zaman, HDR modunu etkinleştirdikten sonra monitör, RGB kanallarını veya kontrastı ayarlamanıza izin vermez. Bazen, yalnızca arka ışık parlaklığını ayarlama seçeneğiniz olur. Ancak HDR modunu sürekli açık bırakmamak en iyisidir : yoğun görüntü kalitesi, belgelerle ve tarayıcıda çalışmayı rahatsız edici hale getirecek ve gözleriniz hızla yorulacaktır. Bu nedenle, genel ekran kalibrasyonu hakkındaki önceki makalemizi okumanızı yine de öneririz: Monitörde HDR modu nasıl etkinleştirilir? Bazen önce cihaz üzerinde bu seçeneği etkinleştirmeniz gerekebilir. HDR Modu anahtarının Açık veya Otomatik olarak ayarlandığından emin olmak için monitörün menüsünü kontrol edin. Ardından, Windows'taki ekran ayarlarına gidin ve HDR'yi etkinleştirin. Windows'ta HDR'ı Doğru Şekilde Kalibre Etme HDR bölümünü, geçiş düğmesinin sağındaki oka tıklayarak açın. Burada, masaüstü parlaklığını tercihinize göre ayarlayabilirsiniz. Genellikle en dengeli değer 60 ile 80 arasındadır. Ardından "HDR ekranını kalibre et" seçeneğine tıklayın. Bu, Microsoft Store'dan ilgili uygulama sayfasını açacaktır. Uygulamayı indirin ve başlatın. Kalibrasyona başlamadan önce, monitörün arka ışık parlaklığını (bu ayar mevcutsa) maksimuma - %100'e ayarlayın. Ardından, uygulamadaki tüm adımları tek tek uygulayın. Test şablonlarındaki görüntünün tamamen kaybolduğu minimum eşik değerini bulmanız gerekiyor. Son olarak, uygulama renk doygunluğunu ayarlama seçeneği sunacaktır. Varsayılan değer çok soluk görünüyorsa, %20 ekleyebilirsiniz. Son adım, profili kaydetmektir; bu işlem Windows'taki HDR moduna otomatik olarak uygulanacaktır. Yeni renk profili uygulanmazsa GeForce grafik kartlarında, yazılım renk kalibrasyonunun Windows'ta çalışan uygulamalar ve oyunlar da dahil olmak üzere ekrana uygulanmaması sorunu yaşanabilir. Genellikle sorun, NVIDIA Denetim Masası'ndaki yanlış ayarlardan kaynaklanır. Paneli açın ve "Masaüstü renk ayarlarını düzenle" bölümünde "Öncelikli Referans Modu" seçeneğinin işaretini kaldırın. OLED monitörlerde HDR modunu kullanmalı mısınız? Organik ışık yayan diyot (OLED) paneller, sonsuz kontrastları, gerçek siyahları ve inanılmaz derecede derin görüntüleriyle ünlüdür. HDR olmadan da idare edebileceğinizi düşünebilirsiniz. Ancak gerçekte işler biraz daha karmaşık. HDR modu yalnızca görüntü kontrastını iyileştirmek için değil, aynı zamanda desteklenen içerikte 10 bit renk üretimini sağlamak için de gereklidir grafik kartı ayarlarını 10 bit olarak ayarlasanız bile, YouTube videoları ve çoğu uygulama (oyunlar dahil) yine de 8 bit olarak çalışacaktır. Yalnızca HDR'yi etkinleştirmek, bunların doğru moda geçmesini sağlayarak, OLED panelde bile görüntüyü dönüştürecektir. Aynı zamanda, bir oyun veya film HDR'yi desteklemiyorsa, yüksek dinamik aralığı etkinleştirmeden de kullanabilirsiniz. Bunun nedeni, SDR içeriğinin 8 bitlik bir palet kullanması ve OLED görüntülerinin zaten zengin ve kontrastlı olmasıdır. 2026'da hangi HDR monitörü satın almalısınız? Tüm kalibrasyon işlemlerinden sonra bile HDR görüntüsünden memnun değilseniz, yeni bir monitör alma zamanı gelmiş olabilir. Peki, hangisini seçmelisiniz? Yüksek dinamik aralığın düzgün çalışması için minimum 600 nit (cd/m²) tepe parlaklığı gereklidir . MiniLED arka aydınlatmalı tam yerel karartma da bir avantajdır. Kataloğumuzdan aşağıdaki miniLED monitörleri tavsiye ediyoruz. TCL 27G64. Hızlı 180Hz HVA panelli 2K monitör. Hızlı tempolu oyunlar ve HDR videolar için uygundur. Xiaomi G Pro 27i . Bu 2K IPS monitör, 1152 yerel karartma bölgesine ve 1000 nit tepe parlaklığına sahiptir. Çoğu senaryoda, yarı fiyatına OLED ile eşdeğer görüntüler sunar. MSI MPG 274URDFW E16M. Konsollar için 4K çözünürlük ve VRR desteğine ihtiyacınız varsa. MSI MAG 271QP QD-OLED X28 . Mükemmel kontrast ve 240Hz yenileme hızına sahip 2K monitör. Derin gölgelere ve maksimum akıcılığa önem verenler için. ASUS ROG Strix XG32UCDS. 240Hz yenileme hızına ve VRR desteğine sahip 4K monitör. Üstün görsel kalite isteyen konsol ve PC kullanıcıları için en iyi tercih. MSI MPG 341CQPX. Parlak ekrana sahip 240Hz ultra geniş monitör. Hem oyun hem de iş için çok yönlü bir monitör. #hdr #monitörler #kılavuzlar #eğitim #bilgisayar #ekran

Dreame X60 Ultra Complete alınır mı? Kısa cevap: Eğer evinizde evcil hayvan, kablo karmaşası ve yoğun kullanım varsa, evet alınabilir. Ancak kusursuz değil. Dreame X60 Ultra Complete: Sonunda beni küfür etmeye itmeyen bir robot! Robot elektrikli süpürge üreticilerinin abartılı vaatlerine uzun zaman önce inanmayı bıraktım. Her yeni amiral gemisi "diğerlerinden daha akıllı", "her şeyi görüyor", "her şeyi kendi kendine yapıyor" diye övünüyor. Ama pratikte, bir hafta sonra yine dört ayak üstünde, bir kabloyu, bir çorabı veya köpeğinizin en sevdiği oyuncağı çekip çıkarıyorsunuz ve o plastik parçadan sessizce nefret ediyorsunuz. Dreame X60 Ultra Complete'i aldığımda, her şeyi eksiksiz yapmaya karar verdim. Hiçbir şeyi temizlemedim, alanı boşaltmadım, kabloları gizlemedim. Sadece bir köpeğin, bir ergenin ve sürekli, kontrollü bir dağınıklığın olduğu bir daireye yerleştirdim. Ve işte o zaman işler ilginçleşti... İlk birkaç temizlikten sonra garip bir hisse kapıldım peşinden koşmuyorum, beş dakikada bir kontrol etmiyorum, bir mucize beklemiyorum. Sadece çalışıyor. Mükemmel değil, reklamda gösterildiği gibi değil, ama oldukça iyi. Bu incelemenin özü de bu. Süslü kelimeler yok, pazarlama abartısı yok. Sadece bu robotun ev tamamen kaosa sürüklendiğinde hayatla nasıl başa çıktığı. Nasıl görünüyor ve ilk bakışta ne hissediyorsunuz? Gövdesi klasik ve yuvarlak, devrim niteliğinde bir şey yok. Ama diğer robotların yanına koyduğunuzda, büyük bir olay olduğunu hemen anlıyorsunuz. Sadece 7,95 cm boyunda. Daha önce sahip olduğum modellerin çoğu yatağın veya kanepenin altına sürtünerek girer ve pes ederdi, ama bu zahmetsizce kayarak giriyor. Farkı daha ilk günden fark ediyorsunuz. Bu arada arkadaşlar söylemeyi başta unuttum bu yazı tamamen techforum.tr/sosyal için hazırladım. Neyse konumuza devam edelim. Üst panel pürüzsüz, açık renkli mat bir paneldir. Parmak izlerini neredeyse hiç tutmaz, bu da bir avantajdır. Lidar geri çekilebilir, normal modda yüksekte durur, ancak robot mobilyaların altına dalarken gövdeye doğru geri çekilir. Bu, onu alçakta tutarken yönünü de korumasını sağlar. Çok zekice bir fikir. Ön tamponda, OmniSight kamera sistemine sahip hareketli bir tampon bulunur. Bu sadece bir gözetleme deliği değil, kabloları, küçük oyuncakları, ayakkabıları ve diğer kalıntıları gerçekten görebilen tamamen işlevsel bir sistemdir. Karanlıkta aydınlatma sağlayan bir arka ışık mevcuttur. Tampon, dokunulduğunda sorunsuz bir şekilde çalışır ve hızlanırken herhangi bir şeye çarpmasını önler. Yan fırça da oldukça benzersiz. SideReach mekanizması kullanılarak uzatılıyor ve süpürgeliklerin kenarlarına ve köşelere kolayca ulaşıyor. Kullanılmadığında neredeyse görünmezken, kullanıldığında çıkıntısı hemen fark ediliyor. Robotu ters çevirdiğinizde işler daha da ilginçleşiyor. Ortada, saç ve tüylerin birbirine dolanmasını en aza indirmek için özel olarak tasarlanmış çift etkili HyperStream fırça bulunuyor. Bunun önünde, her şeyi etkili bir şekilde yere bastıran bir basınç plakası yer alıyor. Yanlarda ise iki adet döner paspas diski var. Bunlardan biri yana doğru 4 cm uzayabiliyor. Bu özellik, genellikle gözden kaçan duvar ve mobilya kenarlarını temizlerken gerçekten yardımcı oluyor. AgiLift tekerlekleri de son derece kullanışlı. Robot kendini kaldırabiliyor ve engelleri daha iyi aşabiliyor. Dışarıdan bakıldığında pek fark edilmiyor, ancak eşiklerden ve profillerden geçmeye başladığında, tasarımın alışılmıştan daha gelişmiş olduğunu anlayabiliyorsunuz. Toz haznesi üst kapağın altında yer alıyor ve kolayca erişilebiliyor. Herhangi bir şeyi sökmeye veya vidaları gevşetmeye gerek yok. İstasyon ayrı ve büyük bir olay. PowerDock çok büyük. Ciddi anlamda, büyük ve ağır. Hemen anlıyorsunuz ki, onu masanın altına sıkıştırıp unutamazsınız. Hemen kalıcı yerine koymanız gerekiyor. Dışarıdan derli toplu görünüyor, her şey kapalı. Üst kapağı açtığınızda iki su tankı (temiz ve kirli) bulacaksınız. Ön paneli çıkardığınızda, içinde bir toz torbası ve deterjan kabı var: normal ve özel evcil hayvan kokusu giderici. İstasyon deterjanı otomatik olarak dağıtıyor. Robot geri döndüğünde, üs tüm hizmeti devralır: döküntüleri vakumlar, paspasları 100°C'ye kadar sıcak suyla yıkar ve ardından sıcak hava ile kurutur. Bu işlem sırasında oldukça gürültülü olur, ancak bu beklenen bir durumdur. Gerçekten ne yapabilir ki? Navigasyon, lidar ve öne bakan OmniSight kameralara dayanmaktadır. Robot bir harita oluşturur, sürekli günceller ve yolunda yeni bir şey belirdiğinde hızla rotasını değiştirir. Kameralar küçük nesneleri kolayca tanıyabilir: kablolar, oyuncaklar ve evcil hayvan mama kapları. Karanlıkta, mobilyaların altındaki bir ışık yanarak robotun kör olmasını önler. En kullanışlı özelliği geri çekilebilir lidar sensörüdür. Açık alanlarda dik durur, ancak robot bir yatağın veya kanepenin altına daldığı anda geri çekilerek yüksekliğini sadece 7,95 cm'ye düşürür. Bu, diğer modellerin denemeye bile cesaret edemediği alanlarda gezinmesini sağlar. Engellerden kaçınmak için robot ProLeap ve AgiLift teknolojilerini kullanır. Robot gövdesini kaldırabilir ve tekerleklerinin konumunu ayarlayabilir. 4-4,5 cm'ye kadar tek basamaklarda güvenle hareket eder. Ayrıca 8,8 cm'ye kadar çift basamaklardan da geçebildiği iddia ediliyor, ancak bu büyük ölçüde şekle ve açıya bağlıdır. Havalı görünüyor, ancak mucizeler yaratmıyor. Kuru temizleme işlemi, maksimum 35.000 Pa güce sahip Vormax sistemi tarafından gerçekleştirilir. En önemli özelliği ise çift HyperStream fırçasıdır. Gerçekten de uzun tüyleri ve kılları çoğu rakibine göre daha az takıyor. Halılarda robot, basıncını ve gücünü otomatik olarak artırıyor; sanki sadece üzerinde dönmekle kalmıyor, halının tüylerini temizlemek için gerçekten çalışıyormuş gibi hissettiriyor. DreameGlide sistemi ile ıslak temizlik. Yaklaşık 15 N basınç ve 230 rpm'ye kadar hıza sahip dönen paspaslar. Mutfak ve koridordaki kurumuş lekeleri geleneksel robot paspaslardan çok daha iyi çıkarır. İlk seferde mükemmel olmasa da, tekrar tekrar gelip işi tamamlar. Geri çekilebilir elemanlar özellikle iyi tasarlanmış. SideReach fırçası uzanarak süpürgeliklerin kenarlarındaki döküntüleri etkili bir şekilde topluyor ve bir paspas da yana doğru 4 cm uzanıyor. Bu alanlar genellikle en kirli yerlerdir, ancak burada en azından düzgün bir şekilde temizlemek için çaba sarf edilmiş. Uygulama, halınızın ayarlarını en ince ayrıntısına kadar yapmanıza olanak tanıyor hatta robotun fırçaya dolamamasını sağlamak için halının püsküllü tarafını bile belirtebiliyorsunuz. PowerDock istasyonu neredeyse tüm kirli işleri kendi başına yapıyor döküntüleri vakumla çekiyor, paspasları 100°C'ye kadar sıcak suyla yıkıyor, sıcak hava ile kurutuyor ve su ile deterjanı yeniden dolduruyor. İki ayrı kimyasal tankı bulunuyor biri standart, diğeri ise özellikle evcil hayvan kokusu kontrolü için ve istasyon bunları otomatik olarak dağıtıyor. Normal kullanımda, torbayı birkaç ayda bir değiştirmeniz ve suyu tamamlamanız yeterli. Her torbanın 100 döngüye kadar dayanabileceği iddia ediliyor. Köpek ve kedi sahipleri için özel avantajlar da var: robot, onların aktif olduğu alanları daha iyi tanıyor ve bu alanlarda temizliği yoğunlaştırıyor. Ayrıca, kamera sayesinde evde neler olup bittiğini de görebilirsiniz. Onu evin içine sokunca neler oldu? Bilerek hiçbir şeyi temizlemedim. Köpeğin ve ergenin yaşadığı dairede test etmeye karar verdim. Zemin, süpürgeliklerin boyunca saçlarla, dağınık kablolarla, şarj aletleriyle, çoraplarla ve bir başka oyun felaketinden kalma küçük Orbeez'lerle kaplıydı. Her şey her zamanki gibiydi ve işin tuzu biberi de 20x40 mm'lik metal profilli mutfak masasıydı. Robot süpürgeler için klasik bir ölüm tuzağıdır: bazıları sıkışır, bazıları sonsuza kadar etrafta dolaşır ve sonra pes eder. Çalıştırdım. Haritalama yaparken arkama yaslanıp izledim. Temizlik başlıyor. Kabloya yaklaşıyor, yavaşlıyor, bir saniye düşünüyor ve ona dokunmadan etrafından dolanıyor. Çorapla da aynı şey: sadece etrafından dolanıyor, yutmaya çalışmıyor ve sürüklemiyor. Orbeez'ler ilginçti. Odanın her yerinde bir futbol maçı oynanacağına zaten hazırlıklıydım, ama hayır onları oldukça sakin bir şekilde topladı, ara sıra hafifçe itti ama çok sert değil. Bu bir sürprizdi. En şaşırtıcı an masada yaşandı. Normal modda, robot sadece ayakların etrafından dolanıyor. Uygulamada gelişmiş engelden kaçınma modunu açtım robot yaklaştı, durdu, biraz geri döndü, desteklerini uzattı ve o talihsiz profilin üzerinden geçti. Kelimenin tam anlamıyla orada kahkaha attım. Normalde tüm robotların ya tekerleklerini çılgınca döndürmesine ya da o noktada tamamen pes etmesine alışkınım. Ama bu robot yoluna devam etti, ki bu tüm robotların yapabileceği bir şey değil. Özellikle geri çekilebilir yan fırça ve geri çekilebilir paspası belirtmek isterim. Gerçekten çok kullanışlılar. İhtiyaç duyulduğunda dışarı çıkıyorlar, ihtiyaç duyulmadığında ise içeri çekiliyorlar. Bu, robotun boyutunu artırmıyor. Denediğim çoğu modele göre süpürgelik kenarlarını gözle görülür şekilde daha iyi temizliyor. Mükemmel bir temizlik sağlamıyor, ancak fark hissediliyor. Sonra ona günlerini göstermeye karar verdim. Bir alanda büyük bir karmaşa yarattım kablolar, ayakkabılar, her türlü küçük çöp. Robot hiç takılmadı, hiçbir şeye takılmadı ve toplayabildiği her şeyi topladı. Sonra işi daha da karmaşıklaştırdım ve karabuğday, pirinç, bezelye ve küçük kağıt parçalarından oluşan bir karışım ekledim. Robot tek bir geçiş yaptı ve neredeyse her şeyi topladı. Hava akımı hafif kağıt parçalarını biraz uçurdu ama önemli bir sorun olmadı. Evimde halı olmadığı için, bir parça halıyı bantla sabitledim ve üzerine her türlü kiri serptim. Robot bunları sorunsuz bir şekilde topladı. Sonra kiri halının yüzeyine hafifçe sürdüm ve işte o zaman robotun sınırları gerçekten ortaya çıkmaya başladı. Birkaç kez geri döndü, gücü 35.000 Pa'ya çıkardı ve temizliği bitirmeye çalıştı. Halının liflerine işlemiş kiri tamamen temizleyemedi, ancak dayanıklıydı. Uzun saç ve tüyler ekledim. Sonuç biraz karışıklık oldu ama çok hafif. Makasla kesip atacağınız türden karışık bir saç değil, daha çok temizliğin hafif bir kalıntısı gibi. Islak temizleme yönteminin mantığı beni şaşırttı. Kurumuş bir kahve lekesinde önce kendi etrafında döndü, sonra paspas istasyonuna gidip paspasları yıkadı ve geri döndü. İkinci geçişten sonra leke gözle görülür şekilde daha açık renkteydi. Sadece su ekleyerek de test ettim. Az sıvı varsa robot hızlıca temizliyor. Çok sıvı varsa temizleme istasyonuna birkaç kez gidiyor. Saçlarla kaplı duvarlara neredeyse tamamen yapışık şekilde ilerler, fırçasını uzatır ve normalde klasik bir elektrikli süpürge için bir parça döküntü olarak kalacak olan şeyleri toplar. Eşiklerden sorunsuz geçiyor küçük olanlardan sorun yok, daha yüksek ve kaygan olanlardan ise geçemeyebilir. Baş mesafesinin bol olduğu yatağın altında, sanki açık bir alandaymış gibi hareket ediyor. Kanepenin altında (yaklaşık 11 cm) ise lidar sensörü indirilmiş haldeyken ve hafızadan geri çekilirken, kontrolsüzce savrulmadan hareket ediyor. Temizlik işlemi bittiğinde, istasyon üsse geri döner ve ardından görevi devralır konteyneri temizler, paspasları yıkar ve kurutur. Neredeyse sinir krizi geçirecekken sonunda talimatlara uzandım. Dedikleri doğru talimatları okumalısınız. Robotu ilk kez hazırlıyorum, manyetik paspasları yerleştiriyorum ve ikisi de hemen yere düşüyor. Her ikisi de. Sadece düşüyorlar. Orada durup onlara bakıyorum ve "Ah, işte bu. Bana kusurlu bir ürün göndermişler." diye düşünüyorum. Mıknatıslar zayıf, montaj aparatı yamuk, ya da belki de bana bozuk bir tane denk geldi. İkinci kez, üçüncü kez deniyorum, aynı şey. Paspaslar hiç yerinde durmuyor. Kafamda çoktan kötü bir yorum yazmaya ve bu harika şeyi nasıl iade edeceğimi düşünmeye başladım bile. Yapacak başka bir şey kalmadığı için talimatları şöyle bir gözden geçirdim. Normalde onları açmaya bile tenezzül etmem. Meğer bu bir hata değil, aksine bu şekilde tasarlanmış. Robot, halıların üzerine çıktığında veya paspasları kullanmaması için yapılandırıldığında otomatik olarak paspaslarını bırakabiliyor. Bu yüzden aparat sert değil, kolayca kırılacak şekilde tasarlanmış. İlk bakışta son derece şüpheli görünüyor. Bir şeyin düştüğünü ve her şeyin kırılmak üzere olduğunu düşünüyorsunuz. Ama mantığını anladığınızda, hatta hoşunuza bile gidiyor. Robot, ne zaman ıslak ne zaman kuru olduğuna kendisi karar veriyor. Davranışı gerçekten kontrol eden bir uygulama Buradaki uygulama sadece "başlat düğmesine bas ve çay içmeye git" türünden bir şey değil. Doğru kurulum yapılmazsa, robot garip ve hatta biraz aptalca görünebilir. Harita standart odaları sorunsuz bir şekilde işaretleyebilirsiniz. Ama asıl önemli nokta şu, sadece halıyı işaretlemekle kalmıyor, aynı zamanda hangi tarafının saçaklı olduğunu da doğrudan belirtebiliyorsunuz. Bundan sonra robot daha akıllıca gezinmeye başlıyor ve gereksiz yerlere dokunmuyor. Engel parkuru modu tam bir sihir. Tek bir düğmeye basıyorsunuz ve "dikkatli yürüyen" halinden, pençelerini uzatıp masanın altındaki metal profilin üzerinden koşan birine dönüşüyor. Nereden açacağınızı bilmiyorsanız, neden bu kadar zeki, sonra da bu kadar aptal olduğunu merak ederek öylece duracaksınız. Paspaslar ise farklı bir konu. Ayarlara bağlı olarak, ya paspasları alıyor, ya tabanda bırakıyor ya da bilerek yere düşürüyor. Dışarıdan bakıldığında bir şey düşmüş gibi görünüyor. Gerçekte ise, amaçlandığı gibi çalışıyor. Kirli alanlar için "temizle veya kaçın" seçeneği de mevcut. İfade biraz garip olsa da, önemli olan nokta şu: "Kaçın" olarak ayarlarsanız, o alanı görmezden gelir. Bu, özellikle köpeğin bir yere kaka yaptığı durumlarda çok faydalı. CleanGenius, kendi kendine temizlik yapan bir robottur. Pratikte, ayarlarınızı alır ve bunları birleştirmeye çalışır. Her şeyi yanlış yapılandırdıysanız, daha akıllı hale gelmeyecektir. İstasyon ayarları kesinlikle akıl almaz. Temizlik yoğunluğunu ne kadar yüksek ayarlarsanız, üsse o kadar sık ​​gider. Dışarıdan bakıldığında robot yorgun ve sürekli ileri geri koşuşturuyormuş gibi görünse de, gerçekte sadece sizden istediğinizi yapıyor. Fotoğraf makinamı neredeyse hiç kullanmam. Sadece çok canım sıkıldığında kullanırım. Özetle, durum ne? En değerli şey, Dreame X60 Ultra Complete ile artık her beş dakikada bir "Nerede, takıldı mı?" diye kontrol etmenize gerek kalmamasıdır. Sadece açın ve işine devam etsin. Benim için bu, bir robotun işlevselliğinin nihai testidir. Kablolar, saçlar, çoraplar ve diğer ufak tefek eşyalarla dolu tipik dağınık bir dairede oldukça yeterli bir performans sergiliyor. Hiçbir şeyi yutmuyor, mobilyaların altına giriyor ve süpürgeliklerde birçok süpürgeden belirgin şekilde daha iyi hareket ediyor. Halıları özenle temizliyor. Yüzey temizliğinde iyi iş çıkarıyor, ancak kalın tüylü halılardaki kirler normal bir elektrik süpürgesiyle temizlenmeli. Sert zeminlerde neredeyse hiç sorun yok. Islak temizlik de etkili ve lekeleri çıkarıyor, her zaman ilk denemede olmasa da, geri dönüp başladığı işi bitirmeye çalışıyor. Bu istasyon gerçekten hayat kurtarıcı. Otomatik olarak temizliyor, yıkıyor ve kurutuyor. Kanalizasyon sistemine bağlarsanız, robotun herhangi bir hizmeti olduğunu tamamen unutabilirsiniz. Evet, istasyon çok büyük ve oldukça fazla yer kaplıyor. Bazen paspasları yıkamak için çok sık çalışıyor. Manyetik paspaslar ilk başta can sıkıcı olabiliyor. Ancak tüm bu anlar, robotun bu karmaşada ne kadar sakin çalıştığını düşündüğünüzde daha az can sıkıcı hale geliyor. Kısacası, saygı kazanmış bir ürün. Mükemmel değil, ama gerçekten endişelenmeden çalışır halde bırakabileceğiniz robotlardan biri. Evcil hayvanları ve çocukları olan bir apartman dairesi için oldukça iyi bir seçenek. #RobotSüpgürge #DreameX60UltraComplete #DreameX60UltraCompleteAnalizi

Bir monitörün renk derinliği, her ekran pikselinin kaç renk tonu gösterebileceğini belirleyen teknik bir özelliktir. Bu parametre, bir görüntünün görsel kalitesini doğrudan etkiler: geçişlerin düzgünlüğü, gökyüzü ve gölgelerin gerçekçiliği ve grafiklerle çalışırken renk üretiminin doğruluğu. FRC (Kare Hızı Kontrolü) teknolojisi FRC, daha düşük fiziksel (donanım) bit derinliğine sahip bir ekranın daha yüksek renk derinliğine sahip bir görüntüyü simüle etmesini sağlayan uzamsal-zamansal bir renk karıştırma yöntemidir. Piyasada bulunan çok sayıda cihaz, belirtilen performanslarına ulaşmak için bu teknolojiyi kullandığından, FRC prensiplerini anlamak, bir monitörün gerçek yeteneklerini doğru bir şekilde değerlendirmek için çok önemlidir. Önemli: Bazı kullanıcılar FRC monitörlerini kullanırken baş ağrısı ve mide bulantısı gibi rahatsızlıklar yaşadıklarını bildirmiştir. Ancak bu durum büyük olasılıkla kişisel hassasiyetten kaynaklanmaktadır, çünkü teknoloji tamamen güvenlidir. Matrisler : -6 bit, ultra düşük maliyetli monitörlerde veya taşınabilir monitörler gibi özel çözümlerde kullanılır . Ofis yazılımlarıyla kullanılabilirler, ancak grafik çalışmaları için kesinlikle uygun değildirler. -6-bit+FRC — çoğu uygun fiyatlı monitörde kullanılır. Film izlemek ve aile albümü gibi temel görüntü işleme işlemleri için uygundur. -8-bit/8-bit+FRC — orta seviye monitörlerde bulunur. Bunlar, grafik düzenleyicilerle çalışmak için gereken minimum gereksinimleri sağlar. -10 bitlik ekranlar, pahalı profesyonel monitörlerde bulunur. Pürüzsüz renk geçişleri, onları grafik çalışmaları için ideal hale getirir. 8-bit: Gerçek Renk Sekiz bitlik matrisler, şu anda orta ve üst düzey monitörlerin büyük çoğunluğu (profesyonel modeller hariç) için mutlak standarttır. 16,7 milyon renk sunarak sRGB renk uzayını ve neredeyse tüm popüler içeriklerin gereksinimlerini tam olarak karşılarlar. 8 bit hangi görevler için yeterlidir? -Belgeler, elektronik tablolar ve sunumlarla ilgili ofis işleri. -Rut'ta internette gezinmek ve video izlemek -Modern AAA projeleri de dahil olmak üzere video oyunlarının büyük çoğunluğu (geliştiriciler bu standarda odaklanıyor). -Profesyonel renk düzeltmesi gerektirmeyen grafiklerle çalışmak (düzenleme, arayüz tasarımı, baskı için düzen hazırlama, son dosyanın yine 8 bit formatında kaydedileceği durumlar). 10 bit: Derin Renk - HDR için ideal 10 bit'e geçiş, görüntülenebilir renk sayısını 1,07 milyara çıkarıyor. Bu, 8 bit panellerin kapasitesinin 64 katından fazla. Ancak asıl fark, renk sayısında değil, bu renklerin parlaklık ölçeğindeki dağılımında yatıyor. Bu, özellikle güneş ışığında ve gölgelerde görüntü ayrıntısını kaybetmeden geniş bir dinamik aralık göstermeyi gerektiren HDR içerik için çok önemlidir. Bir monitörde 10 bitlik bir matris gerekli ancak yeterli bir koşul değildir. Gerçek 10 bitlik çalışma için üç koşulun yerine getirilmesi gerekir: -İ çerik : Kaynak dosya 10 bitlik bilgi içermelidir (örneğin 10 bit H.265/HEVC video, profesyonel RAW fotoğraflar). - Ekran kartı : GPU'nun 10 bit sinyal çıkışını desteklemesi gerekir. En yeni nesil bağımsız NVIDIA ve AMD ekran kartlarının tümü bunu desteklemektedir. - Arayüz ve kablo : Belirli bir sürüme sahip DisplayPort veya HDMI (genellikle HDMI 2.0 veya üzeri ya da herhangi bir DisplayPort) kullanmanız gerekir . Ayrıca, grafik kartı sürücü ayarlarınızda 10 bit çıkış modunu manuel olarak etkinleştirmeniz de önemlidir (genellikle varsayılan olarak devre dışıdır). Koşullardan en az biri karşılanmazsa, monitör fiziksel olarak daha yüksek çözünürlüğü destekleyebilse bile sistem 8 bit modunda çalışacaktır.

JayzTwoCents bios ayarları ile ilgili kapsamlı bir rehber hazırlamaış. Videoda Türkçe dil desteği altyazı olarak bulunmaktadır. https://youtu.be/OsByd7h0kkY?si=CHJnwKWPieNGRKKd ''Bilgisayar BIOS'u biraz karmaşık olabilir ve ne yaptığınızı anlamazsanız bilgisayarınızda sorunlara yol açabilir! Bu yüzden bugün BIOS'unuzdaki TÜM önemli şeylerden VE ASLA dokunmamanız gereken şeylerden bahsedeceğiz.''

ROG FALCHION KLAVYE RENK AYARLARI BOZULDU? 📝 MERHABA, Yakın zamana kadar, ROG Falchion klavyemde renk ayarı (sağdan sola kayan pembe renk) yaklaşık üç yıldır mevcuttu. Ne yazık ki, bir güncellemeden sonra bu ayar kayboldu. Armoury Crate veya Aura Sync hakkında bilgisi olan ve bu ayarı nasıl geri yükleyebileceğimi bilen var mı? ─────────────── 👉 Konunun detaylarını forumdan inceleyebilirsiniz: 🔗 https://techforum.tr/threads/6221/ #falchion #klavye #renk #ayarları #bozuldu #teknoloji #techforumtr

Sorunu çözmek: İlk olarak ne yapılmalı? -Anakartınızın BIOS'unu güncelleyin. Yeni BIOS sürümlerinde, anakart üreticileri genellikle XMP/EXPO profilleriyle uyumluluğu iyileştirir; bu nedenle öncelikle en son sürüme güncelleme yapılması önerilir . -Anakart BIOS'unu sıfırlayın Daha önce farklı RAM modülleri kullandıysanız veya BIOS ayarlarında değişiklik yaptıysanız, bunlardan bazıları profil ayarlarıyla çakışabilir. BIOS'u sıfırlamayı ve ardından XMP/EXPO'yu yeniden etkinleştirmeyi deneyin. -Modülleri önerilen yuvalara takın. Dört DDR5 yuvasına sahip anakartlar, işlemci soketinden gelen izlerin her bir RAM yuvası çiftine zincirleme olarak bağlandığı bir papatya zinciri topolojisine sahiptir. Bir veya iki bellek modülünüz varsa, bunları zincirlerin uçlarındaki yuvalara takmalısınız. Genellikle bunlar, işlemciden ikinci ve dördüncü olan A2 ve B2 yuvalarıdır. Aksi takdirde, "uçlardan" dolu yuvalara yansıyan sinyal parazite neden olabilir ve hedef frekans profilinin elde edilmesini engelleyebilir. İki bellek yuvasına sahip anakartlarda bu dezavantaj yoktur, çünkü her bellek kanalı doğrudan bir modüle bağlanır. -Modülleri değiştirin Özdeş RAM modülleri arasında bile, bazılarının profilleri diğerlerinden daha kötü işlediği olabilir. Modüller önerilen yuvalarda bile istenen frekansta çalışmıyorsa, yerlerini değiştirip tekrar deneyin. Genellikle, en sorunlu modül işlemciye daha yakın bir yuvaya yerleştirildiğinde stabilize olur. Bu şaşırtıcı değil: onları birbirine bağlayan izler kısalır ve parazit azalır. -Modüllerin temas noktalarını temizleyin. Nadir durumlarda, RAM modüllerindeki kontakların oksitlenmesi düzgün çalışmayı engelleyebilir. Bu durum özellikle uzun süredir kullanımda olan veya ikinci el olarak satın alınan modüller için geçerlidir. Bu nedenle, son bir önlem olarak, modülleri çıkarın ve kontak yüzeylerini yumuşak bir silgiyle birkaç kez nazikçe silin . -Eğer hiçbir şey yardımcı olmazsa Yukarıdaki tüm önerileri uyguladıysanız ancak bellek hala istenen frekansta çalışmıyorsa, BIOS üzerinden manuel yapılandırma yöntemlerine başvurmanız gerekecektir . Birçok modern RAM modülünde bir değil, iki hatta üç XMP/EXPO profili bulunur. Bunlar genellikle biraz daha yavaştır, ancak yine de standart JEDEC modlarına göre daha yüksek frekanslar ve daha düşük zamanlamalar sunarlar. Profil seçiminde birden fazla seçenek görüyorsanız, çalışmayan veya kararsız olan yerine farklı birini seçmeyi deneyin. Profil değiştirme işlemi yardımcı olmazsa veya başka profil mevcut değilse, RAM frekansını düşürmeyi deneyin. BIOS'u sıfırlayın, daha önce kullanılamayan profili seçin ve doğrudan saat frekansı seçim bölümüne geçin. Frekansı bir kademe düşürüyoruz, değişiklikleri kaydediyoruz ve bilgisayar başarılı bir şekilde açılırsa, OCCT gibi stres testleri kullanarak kararlılığını kontrol ediyoruz . Hatalar ortaya çıkarsa, BIOS'a geri dönüp frekansı bir kademe daha düşürüyoruz ve sistem sorunsuz çalışana kadar bu işleme devam ediyoruz. Alternatif olarak, her zaman manuel RAM hız aşırtmasına başvurabilirsiniz . Bu, genellikle düşük performans gösteren modüllerin bile belirtilen frekanslarda çalışmasını sağlayabilir. Bununla birlikte, frekansları ve voltajları değiştirmenin RAM ve işlemci için belirli bir risk oluşturduğunu akılda tutmak önemlidir, bu nedenle deneyimsiz kullanıcılar bundan kaçınmalıdır.

Bilgisayar platformlarındaki darboğazlardan biri genellikle RAM hızıdır. Hızlı bir işlemci ve grafik kartının tam potansiyelleriyle çalışmasını sağlamak için güçlü bir RAM kiti şarttır. Ancak, bellek modülleri her zaman XMP/EXPO profiliyle elde edilebilecek maksimum frekansta çalışmaz. XMP/EXPO profilleri neden çalışmayabilir? RAM modülü üreticileri XMP ve EXPO profillerini kapsamlı bir şekilde test etseler de, bazen bu profillerin etkinleştirilmesi, kendiliğinden yeniden başlatmalar , mavi ekran hataları ve kaynak yoğun uygulamalarda ve oyunlarda donmalar da dahil olmak üzere bilgisayarın kararsız çalışmasına yol açabilir. En kötü durumda, profil etkinleştirildikten sonra anakart önyüklemeyi reddedebilir. Bu durum aşağıdaki nedenlerden bir veya daha fazlası nedeniyle ortaya çıkabilir: -Farklı model ve/veya üreticilere ait bellek modülleri -Bellek denetleyicisi (İşlemci) Modern sistemlerde RAM denetleyicisi işlemcinin içinde bulunur. Herhangi bir denetleyici, işlemci üreticisi tarafından belirtilen standart voltajda ve maksimum frekansta kararlı bir şekilde çalışabilir. Ancak, daha yüksek değerler hız aşırtma olarak kabul edilir ve bu da garanti edilmez. -Anakart frekans sınırlamaları Kullanılan RAM yuvası sayısı arttıkça, maksimum frekans sınırı da düşer. Ayrıca, bu durum RAM sıralamasına da bağlıdır : tek sıralı modüller genellikle çift sıralı modüllerden daha hızlı performans gösterir. Anakart üreticileri genellikle resmi web sitelerindeki teknik özelliklerde modellerinin farklı modül kombinasyonlarıyla olan yeteneklerini listeler. Bu bilgi genellikle birlikte verilen kullanım kılavuzunda da bulunabilir. -Yeterli voltaj sağlayamama Modern Intel işlemcilerde, RAM ile çalışmaktan sorumlu voltajlar VCCSA (CPU'daki RAM denetleyicisini besleyen sistem ajanı), VDDQ TX (CPU çekirdekleri ile RAM denetleyicisi arasındaki iletişimi sağlayan giriş/çıkış bileşeni) ve VDD2'dir (RAM modüllerine sağlanan voltaj). Bazı durumlarda, bu voltajlardan bazıları XMP profili kullanılarak ayarlanamaz, bu nedenle özellikle düzgün çalışması için daha yüksek değerler gerektiren hızlı belleklerde XMP profili etkisiz olabilir. AMD işlemcilerinin bellek performansı, VCORE SOC (çip üzerinde sistem için), VDDIO (bellek arayüzü için), VDDP (denetleyiciyi RAM yongalarına bağlayan arayüz için) ve VDIMM (RAM modülleri için) voltajlarına bağlıdır. Ancak, "kırmızı" şirket tarafından getirilen tek sınırlama, alt seviye A*20 serisi yonga setlerinde ilk parametrenin değeridir. Üst seviye B ve X serisi yonga setleri, uyumlu herhangi bir işlemciyle tüm voltaj aralıklarının tam olarak ayarlanmasını sunar, bu nedenle bu nokta onlar için geçerli değildir. -Çakışan BIOS ayarları Sorunlar yanlış BIOS ayarlarından da kaynaklanabilir. Küçük manuel hız aşırtma, voltaj ayarlamaları veya diğer BIOS ince ayarları bile XMP/EXPO profillerinin düzgün çalışmasını engelleyebilir. -Sorunlu modül Üreticiler tarafından yapılan titiz testlere rağmen, nadir modüller hafif kusurlu çipler içerebilir. Bir setteki bu tür modüllerden yalnızca birinin bile bulunması, tüm RAM modülünün belirtilen frekansta hatalı çalışmasına neden olur. Bununla birlikte, frekansı biraz düşürmek, belleğin tamamen kararlı hale gelmesini sağlayabilir.

Bilgisayarınızı gece kapatmalı mısınız? Bunun maliyeti ne kadar ve bilgisayarınıza zarar verir mi? Bilgisayarları gece kapatma alışkanlığı, CRT monitörlerin, gürültülü sabit disklerin ve ütü gibi ısınan güç kaynaklarının olduğu dönemin bir mirasıdır. O zamanlar mantıklıydı: donanım çok fazla güç tüketiyor, gürültü yapıyor ve yıpranıyordu. Bugün durum tamamen farklı. Modern bir bilgisayar boşta neredeyse hiç güç tüketmiyor, SSD sürücüler kaç saat çalıştıklarıyla ilgilenmiyor ve güç kaynakları çok daha verimli hale geldi. Ve daha yakından incelerseniz, bilgisayarınızı açık tutmanın sadece daha uygun olmakla kalmayıp, bazı durumlarda donanımın kendisi için bile daha iyi olduğu ortaya çıkıyor. Her zaman hazır olan bir iş yeri Elbette, kilit nokta zamandır. Dizüstü bilgisayarınızın kapağını açın veya fareyi hareket ettirin, bir saat hatta bir gün öncekiyle aynı sekmeler, belgeler ve açık uygulamalarla çalışma alanınızdasınız demektir. Sistemin açılmasını beklemenize, Photoshop, Excel veya Chrome'u yüzlerce sekmeyle yeniden açmanıza, bulut klasörlerinin senkronize olmasını beklemenize veya Word'de en son nerede kaldığınızı hatırlamanıza gerek yok. Her gün bilgisayar başında çalışanlar için bu, sadece dakikalar değil, ayda saatlerce zaman kazandırır. Ayrıca psikolojik engeli de ortadan kaldırır: 2-3 saniye içinde işe koyulursunuz ve odaklanmanızı kaybetmeden kaldığınız yerden devam edersiniz. Örneğin, bir makale için bir paragrafı hızlıca bitirmeniz, bilgisayarınızın tüm gece çalıştırdığı bir testi kontrol etmeniz, yük grafiğine bakmanız veya başka bir şey yapmanız gerekiyorsa. Sürekli açık bir bilgisayarın bir diğer büyük avantajı da uzaktan erişimdir. İş seyahatindeyken ev bilgisayarınızdan bir dosyayı almayı mı hatırladınız? AnyDesk veya standart RDP üzerinden bağlanın ve her şey parmaklarınızın ucunda olsun. Bu özellik, kapalı bir makineyle mümkün değildir (Wake-on-LAN'ı özel olarak yapılandırmadıysanız, ancak bu tamamen başka bir konu). Bilgisayarınızı çalışır durumda tutmanın maliyeti ne kadar? Bilgisayarı her gece kapatmayı savunanların temel argümanı, elektrik tüketimini artırdığı ve faturaları yükselttiğidir. Ancak bilgisayarı 7/24 açık tutarsanız faturalardaki artış gerçekten bu kadar önemli mi? Bunu sadece duygularla değil, somut rakamlarla hesaplayalım. Modern bir masaüstü bilgisayar, oyun oynamadan, render işlemi yapmadan, ağır görevler çalıştırmadan veya yerel sinir ağları kullanmadan boşta yaklaşık 30-100 watt enerji tüketir (konfigürasyona bağlı olarak). Entegre grafik kartına sahip ofis sistemleri 30-50 watt kadar az enerji tüketirken, harici grafik kartına sahip oyun sistemleri 60-100 watt tüketir. Dizüstü bilgisayarlar ise daha da enerji verimlidir: normal çalışma sırasında 15-30 watt ve uyku modunda 1-3 watt. Boşta çalışma güç tüketimi 50 watt olan ortalama bir ev bilgisayarını ve birkaç dakika kullanılmadığında uyku moduna geçen (yaklaşık 1 watt tüketen) bir monitörü ele alalım. Bilgisayarı günde 24 saat açık bırakırsanız, güç tüketimi şu şekilde olacaktır: 50 W x 24 saat = günde 1,2 kWh / ayda ayda yaklaşık 36 kWh Bu arada, ortalama rakamlara güvenmek yerine, bilgisayarınızın tam güç tüketimini öğrenmek istiyorsanız, ev tipi bir wattmetre satın alabilirsiniz. Xiaomi, TP-Link Tapo veya Sonoff gibi markaların akıllı prizleri 1.000-2.000 civarında satılıyor ve watt ve kilowatt-saat cinsinden gerçek tüketimi gösteriyor. Bu oldukça düşündürücü bir oyuncak; evdeki en büyük güç tüketicisinin kim olduğunu çabucak anlıyorsunuz (ipucu: büyük olasılıkla buzdolabı veya yerden ısıtma sistemi). Normal bir dizüstü bilgisayar için bu rakam daha da düşük ayda 30 fazla değil. Bilgisayarınızı kapatmak yerine, tüketimin 3-5 watt'a düştüğü uyku moduna almayı tercih ederseniz, tam kapatmaya kıyasla fark sadece birkaç kuruş olacaktır. Peki 300 bizim için ne ifade ediyor? Bir kahve dükkanında bir fincan kahve ve bir simit üstelik sistemin yüklenmesini beklemek zorunda kalmadan, kullanıma hazır bir iş istasyonuna sahip olmak karşılığında. Bana kalırsa oldukça uygun bir fiyat. SSD'ler artık pil ömründen korkmuyor. HDD çağının en büyük korkularından biri, bir sürücü çalıştırıldığında aşınmasıydı. Mekanik sabit diskler için bu gerçekten de böyleydi: rulmanlar, okuma kafaları ve manyetik disklerin kendileri - hepsi fiziksel olarak dönüyor ve sınırlı bir ömre sahip. Bu arada, HDD'lerin MTBF (arızalar arası ortalama süre) değeriyle saat cinsinden belirtilmesinin nedeni de buydu. Ancak günümüzde çoğu bilgisayar SSD'lerle donatılmıştır ve bunların aşınma modeli tamamen farklıdır. SSD ömrü, çalışma saatleriyle değil, TBW (Toplam Yazılan Bayt) ile ölçülür bu, sürücünün ömrü boyunca yazılabilecek toplam veri miktarıdır. Modern tüketici SSD'leri, kapasitelerine bağlı olarak 150-2400 TB yazma ömrüne sahiptir. 500 GB'lık bir sürücü için bu 150-300 TB, 2 TB'lık bir sürücü için ise 1200-1800 TB'dır. Günde 10-20 GB kullanan ortalama bir kullanıcı için bu, on yıllarca kullanım anlamına gelir. Bu durumda, sürücü muhtemelen ömrünün sonuna ulaşmadan önce eskimiş hale gelecektir. Gördüğünüz gibi, bir SSD'yi 7/24 çalışır durumda bırakabilirsiniz; boşta kalma süresinden dolayı aşınmaz. Aşınma yalnızca bir şeyler yazdığınızda meydana gelir: program yükleme, dosya kaydetme, kod derleme. Arka plan modu SSD için zararsızdır. HDD'lerle ilgili durum da belirsizdir. Bir yandan, dönme hareketinden kaynaklanan mekanik aşınmaya maruz kalırlar. Diğer yandan, başlatma-durdurma döngüsü, sürekli çalışmaya kıyasla yataklara ve motora çok daha fazla yük bindirir. Bu nedenle, HDD'ler için bile, sürekli çalışma genellikle çok sık başlatmalardan daha güvenlidir. Güncellemeler, yedeklemeler ve virüsten koruma yazılımları gece boyunca çalışmaya devam etsinler. Bu muhtemelen en önemli sebep. Modern işletim sistemleri sürekli olarak arka planda çalışıyor: güncellemeleri kontrol ediyor, dosyaları virüs koruma yazılımıyla tarıyor, yedeklemeler oluşturuyor ve bulutla senkronize ediyor. Tüm bunlar gün içinde siz çalışırken gerçekleşirse, bilgisayarınız yavaşlayabilir veya en uygunsuz anda dikkat dağıtıcı hale gelebilir. Tarayıcınızda herhangi bir gecikme fark etmeyebilirsiniz, ancak video düzenlerken veya oyun oynarken Windows güncellemelerini kontrol etmek ve yüklemek inanılmaz derecede can sıkıcı olabilir. Bilgisayarınız gece boyunca açık bırakılırsa, sistem siz uyurken tüm bu bakım işlemlerini halleder. Sabahleyin güncellenmiş, taranmış ve yedeklenmiş bir makineniz olur. Örneğin, Windows 11 ve macOS uzun zamandır bakım işlemlerini sistem kesintisi sırasında planlayabiliyor. Yedeklemelere özellikle değinmek istiyorum: Time Machine, Yandex.Disk, OneDrive veya yerel bir NAS depolama alanı kullanıyorsanız, gece modu senkronizasyon için ideal bir zaman dilimidir. İş için ihtiyaç duyduğunuzda internet bağlantınızı boş tutar ve sabah her şey hazır olur. Uyku modu ideal orta yoldur. Bilgisayarınızı 7/24 açık tutmak hala aşırı geliyorsa, harika bir çözüm var: uyku modu (veya ACPI terimleriyle S3 modu). Bu mod, sistem durumunu RAM'e kaydederken diğer her şeyi kapatır: işlemci, sürücüler, fanlar ve ekran. En güçlü oyun bilgisayarlarının bile güç tüketimi 1-5 watt'a düşer; bu, RAM'i kendi kendini yenileme modunda tutmak (böylece üzerine yazılanları unutmaz), ayrıca güç kaynağı ve anakartın bekleme devreleri için gereken enerjidir. Bilgisayar uyku modundan birkaç saniye içinde uyanır. Uyku modu ile bilgisayarı tamamen kapatma arasındaki temel fark şudur: Uyandığınızda, kaldığınız yerden devam edersiniz. Açık olan tüm belgeleriniz, sekmeleriniz, programlarınız ve metin düzenleyicinizdeki düzenlemeleriniz hala yerindedir. Sanki bilgisayarı hiç kapatmamışsınız gibi. Daha da enerji tasarruflu bir seçenek var: hazırda bekletme modu. Bu modda, sistem durumunu diskteki özel bir dosyaya kaydeder ve tamamen kapanır. Güç tüketimi, tıpkı kapatma sırasında olduğu gibi sıfıra düşer. Uyanma normal uyku modundan daha yavaş olur, ancak tam önyüklemeden fark edilir derecede daha hızlıdır tüm açık uygulamalar korunur. Bu, uzun süre hareketsiz kalan dizüstü bilgisayarlar için mükemmel bir seçenektir. Ayrıca, hızlı M.2 sürücülere sahip bilgisayarlar hazırda bekletme modundan nispeten hızlı bir şekilde kurtulur. Şahsen, masaüstü bilgisayarım için şu kombinasyonu kullanıyorum: gündüz normal çalışma, gece ise güncellemeler ve kontroller gibi arka plan görevlerini çalıştıran bekleme modu. Bu, bir projeyi render etmem veya bir sinir ağını eğitmem gerektiğinde de kullanışlı oluyor, ben dinlenirken donanım gece boyunca kendi işini yapıyor. Uyku modunu yalnızca birkaç günlüğüne evden ayrılacaksam etkinleştiriyorum. Arka Plan Görevleri: Siz Rahatlarken Bilgisayarınızın Çalışmasına İzin Verin. Ayrı bir kullanıcı kategorisi de bilgisayarlarını 7/24 görev yürüten kişilerden oluşuyor. Ve bunlar sadece programlama meraklıları değil: Gece vakti video veya 3 boyutlu sahne oluşturmak, video düzenleme, mimari görselleştirme veya modelleme ile ilgilenenler için en bariz senaryodur. iOS veya Android'de büyük projeleri derlemek yatmadan önce derleme işlemini çalıştırdım ve sonuçları sabah aldım. Bulut senkronizasyonu ve büyük dosyaların indirilmesi 100 GB'ın üzerindeki Steam oyun dağıtımları, kimsenin kanala ihtiyaç duymadığı gece saatlerinde indiriliyor. Ev sunucusu Medya kütüphaneniz için Plex veya Jellyfin, akıllı eviniz için Home Assistant, arkadaşlarınız için Minecraft sunucusu. Tüm bu senaryolarda, bilgisayarı kapatmak kesinlikle bir seçenek değil. Özellikle de makine gece gündüz açık bırakıldığında yaptığı faydalı işlerle elektrik faturasını karşılıyorsa. Güvenlik ve Açık Durumda Bir Bilgisayar Bazen açık olan bir bilgisayarın sürekli çevrimiçi olması ve ağ saldırılarına açık olması nedeniyle potansiyel olarak savunmasız bir hedef olduğu savunulur. Bu doğru, ancak bir uyarı da var. Evde güvenlik duvarına sahip iyi bir yönlendiriciniz varsa, harici bağlantı noktaları açık değilse, modern bir antivirüs programınız (veya en azından standart Windows Defender) varsa ve şüpheli kaynaklardan yazılım yüklemiyorsanız, bir saldırganın bu eşiği aşması zordur. Ortalama bir ev kullanıcısı için, bir bilgisayarı 7/24 çalıştırmak önemli bir ek risk oluşturmaz. Ancak, bilgisayarınızda "123456" şifresiyle açık bir RDP (Windows Uzaktan Masaüstü Protokolü) varsa, gece kapatmak sizi kurtarmaz. Sürekli kullanımdan dolayı aşınma ve yıpranma var mı? Başlıca karşı argüman şudur: "Bileşenler sürekli açık kaldıklarında aşınırlar." Bu doğru, ancak sık sık açılıp kapatıldıklarında olduğundan çok daha az aşınırlar. Termal döngü, elektronik cihazların eskimesinin ana nedenidir. Bir bilgisayar açıldığında, bileşen sıcaklığı oda sıcaklığından (25°C) çalışma sıcaklığına (işlemciler ve grafik kartları için 60-85°C) sadece birkaç saniye içinde yükselir. Farklı malzemeler (silikon, kart üzerindeki bakır izler, lehim, plastik) farklı oranlarda genleşir. Lehim bağlantılarında ve kontaklarda mikro gerilimler oluşur. Isıtma-soğutma döngüsünü 10.000 kez tekrarlarsanız, malzeme yorgunluğu, lehim bağlantılarında mikro çatlaklar ve bileşenlerin karttan ayrılması gibi sorunlarla karşılaşırsınız. Bu nedenle akkor ampuller, çalışma sırasında olduğundan daha çok açıldıklarında yanarlar. Elektronik cihazlarda da durum benzerdir: Sürekli çalışma sırasında düzgün ve eşit ısınma, günlük sıcaklık dalgalanmalarına göre donanıma daha naziktir. İnterneti şu sıralar meşgul eden bir diğer konu ise elektromigrasyon; yani işlemcideki akımın, içinden geçtiği metal yollardaki atomları kelimenin tam anlamıyla "yer değiştirmesi". Bir nehrin kıyılarını yavaş yavaş aşındırdığını hayal edin: Akım ne kadar güçlü ve sıcaklık ne kadar yüksekse, bu süreç o kadar hızlı gerçekleşir. Zamanla, çipteki yollar incelir ve bir noktada tamamen kırılabilir. Korkutucu gelebilir, ancak bir püf noktası var: işlemci üreticileri çiplerine çok büyük bir güvenlik payı ekliyorlar. Örneğin, Intel ve AMD, çiplerini standart voltaj ve sıcaklıklarda 10 yıldan fazla sürekli çalışma için tasarlıyor. Bu nedenle, elektromigrasyon yalnızca aşırı hız aşırtılmış, voltajı şişirilmiş ve sıcaklığı 100°C'ye yaklaşan işlemciler için gerçek bir tehdit oluşturuyor. Tipik bir ev bilgisayarı için, yükseltmeye ihtiyaç duymadan önce sadece 5-7 yıl kullanacağınız düşünüldüğünde, bu o kadar uzak bir ihtimal ki, bunu unutabilir ve huzur içinde yaşayabilirsiniz. Elbette, gerçekten sınırlı bir kullanım ömrüne sahip bileşenler de var; örneğin, fanlar (mekanik rulmanlara sahipler) ve arka aydınlatmaları yaklaşık 15.000-50.000 saat ömürlü olan LCD monitör panelleri. Ancak modern bir bilgisayardaki fan ucuz bir sarf malzemesidir ve monitör hala boşta kaldığında uyku moduna geçer ve arka ışığını kapatır. Bilgisayarınızı ne zaman kapatmalısınız? Dürüst olmak gerekirse, her duruma uyan tek bir çözüm yok. Her şey hedeflerinize ve amaçlarınıza bağlı. Aşağıdaki durumlarda sistemi çalışır halde bırakmamak en iyisidir: Uzun bir süreliğine evden ayrılıyorsanız; bir haftalık tatil, bir aylık iş seyahati veya yaz tatili için kır evine gidiyorsanız, bilgisayarınızı açık bırakmanın mantıklı olmadığı açıktır. Bu, güç tüketimi veya aşınma ve yıpranma meselesi bile değil, basit bir yangın güvenliği meselesidir. Sonuçta, evde elektronik cihazlarımız açıkken, herhangi bir soruna önceden tepki verebiliriz. Ancak haftalar veya aylar boyunca gözetimsiz kalmak çok fazla. Bölgenizdeki voltaj dengesiz ise, sürekli voltaj düşüşleri, yükselmeleri ve kesintileri, termal döngülerden çok daha tehlikelidir donanımınız için. Uygun bir voltaj dengeleyici veya UPS kurulana kadar, cihazı kapatmak en iyisidir. Burada artık kolaylık öncelik olmaktan çıkmıştır. Haftada bir kez yeniden başlatma şarttır. Sistem 7/24 çalışsa bile, ara sıra tam bir yeniden başlatma yapmak faydalıdır: bu işlem RAM'i temizler, bekleyen güncellemeleri uygular ve birikmiş hataları giderir. Bu işlem iki dakika sürer ve sistemin sağlığını gerçekten iyileştirir. Bilgisayar sıcak bir odadaysa, özellikle yaz aylarında 35°C (95°F) sıcaklıktaki, klimasız bir daire 7/24 çalışma için ideal değildir. Aşırı ısınma elektronik cihazların en büyük düşmanıdır ve bilgisayarın aşırı ısınmasını önlemek için kapatmak en iyisidir. #Windows11 #PCGaming #Donanım #SSD #EnerjiTasarrufu #TechForumTR

Hiperbilgisayarlar süper bilgisayarların yerini alıyor. Google yapay zeka hiperbilgisayarını tanıttı. Google, 8. nesil TPU'ları, Axion CPU'ları ve gelecekteki NVIDIA Vera Rubin sistemlerini bir araya getiren, eğitim ve çıkarım için yeni bir yapay zeka altyapısı olan AI Hypercomputer'ı tanıttı. Şirket, bunu kurumsal yapay zeka ajanlarının temeli olarak görüyor. Google, Cloud Next 2026 konferansında hiperbilgisayarları yapay zeka altyapısı geliştirmenin bir sonraki aşaması olarak gördüğünü duyurdu. Yeni yapay zeka hiperbilgisayarı, işlem gücü, depolama, ağ iletişimi, yazılım ve makine öğrenimi araçlarını tek bir pakette birleştirerek Google Cloud'da ajan tabanlı yapay zeka için temel oluşturacak. Sistemin teknik temeli TPU 8t ve TPU 8i, ARM uyumlu Axion CPU'lar ve Virgo ağ mimarisinden oluşmaktadır. Google ayrıca bulut altyapısında NVIDIA Vera Rubin NVL72 sistemlerini sunan ilk şirketler arasında olmayı bekliyor. TPU 8t, büyük modellerin eğitilmesine odaklanmıştır: tek bir süperpod, 9600 çipe ve 2 PB paylaşımlı yüksek bant genişliğine sahip belleğe kadar ölçeklenebilir. TPU 8i, çıkarım için tasarlanmıştır ve 288 GB HBM ve 384 MB çip üzerinde SRAM'e sahiptir; bu da büyük anahtar-değer önbellekleriyle çalışmaya yardımcı olmalı ve gecikmeyi azaltmalıdır. Google, yalnızca yapay zeka hızlandırıcılarına değil, bunların etrafındaki ekosisteme de yatırım yapıyor. Şirket, hızlandırılmış depolama erişimi, dağıtılmış eğitim için yeni ağ yetenekleri ve Axion bulut örneklerinin geliştirilmesini duyurdu. Şirket, yeni bir bulut platformu olarak yapay zeka hiperbilgisayarını kullanıma sunmaya çoktan başladı. Google ayrıca yapay zeka hizmetlerinin birçoğunu Gemini Enterprise markası altında birleştiriyor ve yapay zeka ajanlarını kurumsal pazar için kilit araçlardan biri olarak aktif olarak tanıtıyor. BileşenGörevi / ÖzelliğiTPU 8tModel Eğitimi: 9600 çipe kadar ölçeklenebilir, 2 PB bellek desteği!TPU 8iÇıkarım (Inference): 288 GB HBM bellek ile ultra düşük gecikme.Axion CPUGoogle’ın özel tasarım ARM işlemcileri. Vera RubinNVIDIA'nın gelecekteki en güçlü sistemleri (İlk Google'da olacak). #hyperpc #hiperbilgisayar #google #teknoloji

DualSense hayranlarının joystick tartışmalarına katılıp "Bundan daha iyisi yok" dediklerini sık sık görüyorum. Yani, soldaki iki şarj cihazı bugün düzgün çalışan tek cihazlar. PC'miz ve çeşitli dizüstü bilgisayarlarımız olduğu için PlayStation'ı pek kullanmıyoruz. Şahsen, PlayStation'da haftada birkaç FIFA oyunu oynuyorum ve tüm Uncharted oyunlarını bitirdim. Kumanda kollarındaki yırtılmış lastik bantları bir arıza olarak görmüyorum, daha ciddi sorunları örneğin kumanda kollarının veya düğmelerin takılı kalması veya çalışmaması gibi arıza olarak değerlendiriyorum. Geçenlerde çalışan maşa kalmadığı için soldaki iki maşayı satın aldım. Satıcıya nedenini sordum ve hemen maşada bir sorun olduğunu, maşaları bize getirmemi, manyetik kontaklarla tamir edeceklerini söyledi. Bilgisayarım için her zaman orijinal Xbox kumandalarını kullandım ve sanırım ilk kumandalarım Xbox 360'tan kalmaydı. Hiçbir şey bozulmadı. Hatta joystickler bile düşmedi. Evet, titreşim ve ses açısından daha düşük performans sergiliyorlar. Ancak Sony'nin bu bilinen sorunları neden çözmediği belirsiz. Ayrıca DualSense hayranlarının bu konuda neden sessiz kaldığı da belirsiz. DualSense #XboxController #DualSenseDrift #Gaming #PlayStation #XboxSeriesX #TechForumTR

Microsoft ve Ookla bir ortaklık duyurdu: Şirketin internet hız testi artık doğrudan Windows 11'e entegre edildi. Bu özellik, Nisan ayı KB5083769 güncellemesiyle birlikte tüm uyumlu cihazlara dağıtılmaya başlandı. Testi doğrudan görev çubuğundaki ağ simgesine sağ tıklayarak veya Wi-Fi ve Mobil ayarları üzerinden çalıştırabilirsiniz. Test, indirme ve yükleme hızlarını, gecikmeyi ve titreşimi gösterir. Teknik olarak, bu özellik Speedtest entegre edilmiş bir Bing web sayfası açıyor, bu nedenle tarayıcıyı tamamen ortadan kaldırmıyor. Ancak adımların sayısını azaltıyor. Yani artık tarayıcınızı açıp manuel olarak "hız testi" yazmanıza gerek yok. Bu özellik, Ookla'nın 2020'de tanıttığı JavaScript tabanlı Speedtest Web SDK'sına dayanıyor. O zamandan beri şirket, testleri üçüncü taraf hizmetlerine entegre etmek için bunu kullanıyor. Bu özelliğin testlerinin Windows 11 25H2 sürümünden önce, Eylül 2025'te başladığını belirtmekte fayda var. KB5077241 güncellemesi Şubat 2026'da dağıtılmaya başlandı. Ancak, tüm kullanıcılara ulaşmadı. Nisan yaması bu açığı kapatmalıdır. Güncellemelerinizi yapın arkadaşlar. Ayrıca bu güncelleme sonrası farklı değişiklikleri analiz edelim?

Bu yıl, Intel tabanlı Apple bilgisayarlarının dönemi sona erecek. Yeni macOS 27 işletim sistemi yalnızca Apple'ın M serisi çiplerine sahip cihazlarda çalışacak. EETimes China'ya göre, macOS 27'nin piyasaya sürülmesiyle birlikte, Intel işlemcilere dayalı tüm Apple bilgisayarları Ömrünün Sonu (EOL) listesine alınacak; yani artık yazılım güncellemeleriyle desteklenmeyecekler. 16 inç MacBook Pro (2019), iMac (2020) ve Mac Pro (2019) gibi nispeten yeni modeller bile eskimiş listesinde yer alacak. Dolayısıyla şirket, kendi mimarisine geçişi resmi olarak 2026 yılında tamamlayacak. Apple'ın M işlemcilerine yaptığı yatırım şu ana kadar başarılı oldu. Apple M5 Max dahil olmak üzere yeni çipler, ARM mimarisi sayesinde yüksek enerji verimliliğini korurken olağanüstü performans sunuyor. Ancak, bu serinin gelişimi yavaşlayabilir. Söylentilere göre, elektronik pazarındaki düşüş nedeniyle Apple M6, M6 Pro ve M6 Max'in piyasaya sürülmesi 2027'ye kadar ertelenebilir. Bu benim şahsi görüşüm, bence Apple burada Intel kullanıcılarını çok erken terk ediyor, bu haberi okurken bunu anladım ve sizinle de paylaşmak isteidm teşekkürler. #Apple #macOS27 #MacBook #Intel #bilgisayar #laptop Mac desteği için buraya göz atabilirsiniz. https://techforum.tr/forum/mac-destegi.27/